Wimbledon 2026: Τι λένε τα power rankings για Σίνερ, Τζόκοβιτς και Τσιτσιπά;
Το κυρίως ταμπλό του Wimbledon αρχίζει και τα καθιερωμένα power rankings, οι πρόβλέψεις δηλαδή, έχουν ήδη βγάλει τον πιθανό νικητή. Σχεδόν όλες οι αναλύσεις συγκλίνουν στο ίδιο σενάριο: Γιανίκ Σίνερ στην κορυφή, Νόβακ Τζόκοβιτς ως η μεγαλύτερη απειλή του και Αλεξάντερ Ζβέρεφ, Τέιλορ Φριτζ, Τζακ Ντρέιπερ και Μπεν Σέλτον να ακολουθούν.
Όμως, αν υπάρχει ένα Grand Slam που έχει αποδείξει διαχρονικά ότι δεν… «ενδιαφέρεται» ιδιαίτερα για τις προβλέψεις, αυτό είναι το Wimbledon.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στην κορυφή της σχετικής λίστας, όσο στα ερωτήματα που γεννούν αυτοί ππου βρίσκονται πιο χαμηλά.
Ο Σίνερ εμφανίζεται δικαιολογημένα ως το πρώτο φαβορί. Είναι το Νο.1 του κόσμου, έχει, με διαφορά, την πιο σταθερή απόδοση στο Tour και χωρίς τον Κάρλος Αλκαράθ στο ταμπλό, έχει μπροστά του μια χρυσή ευκαιρία να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί αναλυτές πιστεύουν πως μπορεί ακόμη και να κατακτήσει τον τίτλο χωρίς να χάσει ούτε σετ!
Την ίδια στιγμή, όμως, δεν λείπουν και οι αμφιβολίες. Η ήττα στο Roland Garros έδειξε ότι ο Ιταλός δεν είναι άτρωτος, ενώ στο γρασίδι ένας μεγάλος server ή ένας αντίπαλος, που παίζει γρήγορα κι επιθετικά, μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Το Wimbledon, γενικώς, δύσκολα συγχωρεί τις κακές ημέρες.
Αμέσως πίσω του βρίσκεται ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Αυτή μοιάζει να είναι η τελευταία πραγματικά μεγάλη ευκαιρία του να φτάσει στο 25ο Grand Slam. Παρότι πλησιάζει τα 40, μπορεί ακόμα και τώρα να σταματήσει τον Σίνερ στο χόρτο σε αγώνα των τριών νικηφόρων σετ. Ερωτηματικό, σε αυτή την ηλικία πλέον, αποτελεί το επίπεδο φυσικής κατάστασης, που ίσως δεν του επιτρέπει να αντέξει δύο εβδομάδες συνεχόμενης υψηλής έντασης και διαδοχικών παιχνιδιών.
Αυτό δείχνει και πόσο δύσκολο είναι να φτιάξει κανείς και μια αντικειμενική λίστα δυναμικότητας.
Το ίδιο ισχύει και για τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ. Παρά την εκπληκτική του χρονιά και την κατάκτηση του πρώτου του Grand Slam στο Παρίσι, το δεδομένο είναι πως δεν έχει καταφέρει ποτέ να φτάσει ούτε στα προημιτελικά του Wimbledon. Ίσως τώρα βέβαια, η τεράστια αυτοπεποίθησή του και η αποτίναξη του βάρους του καλύτερου τενίστα που δεν είχε πάρει ποτέ Grand Slam, να αρκούν για να αλλάξουν την ιστορία, παρ’ όλα αυτά όμως το γρασίδι μοιάζει να είναι η μοναδική επιφάνεια όπου εξακολουθεί να μην πείθει όσο θα έπρεπε για την ποιότητα του.
Από εκεί και πέρα αρχίζει ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι των power rankings.
Ο Τέιλορ Φριτζ μπαίνει σίγουρα στη λίστα με τους βασικούς διεκδικητές του τίτλου, αλλά είχε δύσκολη κλήρωση. Η πιθανότητα να αντιμετωπίσει στα προημιτελικά τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ δεν είναι ό,τι καλύτερο γι’ αυτόν.
Υπάρχει επίσης και ο αστάθμητος παράγοντας, που λέγεται Μπεν Σέλτον! Εξακολουθεί να μην έχει εξελίξει αρκετά το παιχνίδι του και ιδίως την κίνησή του στο γρασίδι. Τα υπόλοιπα ατομικά χαρακτηριστικά του όμως ταιριάζουν απόλυτα στην επιφάνεια, με πρώτο και μεγαλύτερο όπλο το τρομερό σερβίς του και ιδίως το slice στην προκειμένη περίπτωση.
Νέο στοιχείο του φετινού τουρνουά είναι και η πολύ μεγαλύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από παίκτες που βρίσκονται πιο χαμηλά στην κατάταξη και κατ’ επέκταση στα power rankings. Ο Φράνσις Τιάφο, ο Ματέο Μπερετίνι, ακόμη και ο Αρτούρ Φις, έχουν πλέον αρκετούς υποστηρικτές που θεωρούν ότι αδικούνται από τις προβλέψεις και μπορούν να εξελιχθούν σε μεγάλους πρωταγωνιστές της διοργάνωσης.
Τι γίνεται όμως με τις πιθανότητες του Στέφανου Τσιτσιπά;
Ο Έλληνας τενίστας προφανώς και δεν συγκαταλέγεται στα φαβορί για την κατάκτηση του Wimbledon, κυρίως λόγω της πολύ μέτριας πορείας του τον τελευταίο χρόνο και των δυσκολιών που συνεχίζει να αντιμετωπίζει παραδοσιακά στο γρασίδι. Η πρόωρη ήττα του στη Μαγιόρκα επιβεβαίωσε ότι εξακολουθεί να αναζητά ρυθμό και αυτοπεποίθηση ενόψει του τρίτου Grand Slam της σεζόν.
Παρ’ όλα αυτά, ο Τσιτσιπάς παραμένει ένας παίκτης με πολύ υψηλό ταβάνι. Αν βελτιώσει το ποσοστό του στο πρώτο σερβίς, περιορίσει τα αβίαστα λάθη και καταφέρει να προστατεύσει, με κάποιο τρόπο, το backhand του από τη συνεχή πίεση, έχει την ποιότητα για μία καλή πορεία, στο πιο αδύναμο όμως γι’ αυτόν Grand Slam. Ωστόσο, με βάση την πιο πρόσφατη εικόνα του και το ιστορικό του στο Wimbledon, το να τον δούμε τη δεύτερη εβδομάδα του τουρνουά θα είναι μεγάλη υπέρβαση.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ουσία.
Τα power rankings δεν είναι απλώς γενικές προβλέψεις. Αποτελούν αποτύπωση της εικόνας των αθλητών τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Βασίζονται στη φόρμα, στους αριθμούς, στις επιδόσεις των τελευταίων εβδομάδων και τη δυναμική κάθε παίκτη. Δεν μπορούν όμως σε καμία περίπτωση να υπολογίσουν την ψυχολογία, την απίστευτη πίεση του Centre Court ή ακόμα και μια κακή ημέρα στο σερβίς.
Ίσως γι’ αυτό το Wimbledon παραμένει το πιο απρόβλεπτο Grand Slam, μαζί πλέον με το Roland Garros μετά την αποχώρηση του «Βασιλιά της Σκόνης», Ράφα Ναδάλ.