Μετά τον Ζβέρεφ ποιος: Πού βρίσκεται ο Τσιτσιπάς στη λίστα των κορυφαίων παικτών χωρίς Grand Slam;
Για χρόνια, όταν άνοιγε η κουβέντα για τον καλύτερο ενεργό τενίστα χωρίς Grand Slam τίτλο, η απάντηση ήταν σχεδόν αυτονόητη. Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ βρισκόταν σταθερά στην κορυφή αυτής της άτυπης λίστας, έχοντας κατακτήσει ATP Finals, Masters 1000 τίτλους, χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο και έχοντας αγωνιστεί σε τελικούς Grand Slam.
Τώρα όμως που έσπασε τελικά την «κατάρα» και κατέκτησε το πρώτο Major της καριέρας του στο Roland Garros, το ερώτημα γίνεται πιο ενδιαφέρον από ποτέ. Ποιος είναι πλέον ο κορυφαίος ενεργός παίκτης χωρίς Grand Slam;
Ίσως το πρώτο όνομα που έρχεται στο μυαλό, είναι αυτό του Κάσπερ Ρουντ. Ο Νορβηγός μπορεί να μην διαθέτει τη λάμψη άλλων αθλητών, ωστόσο τα αποτελέσματά του στα Grand Slam είναι αδιαμφισβήτητα. Έχει φτάσει σε τρεις τελικούς και έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι μπορεί να αντέξει στην πίεση των μεγάλων διοργανώσεων. Αν λοιπόν το βασικό κριτήριο είναι η συνολική παρουσία στα Grand Slam, τότε δύσκολα μπορεί να βρεθεί κάποιος μπροστά του.
Υπάρχει όμως σίγουρα και μία άλλη οπτική. Εκείνη που δεν εξετάζει μόνο το βιογραφικό, τους αριθμούς, αλλά το ποιος φαντάζει ως ο πιο πιθανός να κατακτήσει σύντομα έναν τίτλο Grand Slam.
Σε αυτή τη συζήτηση λοιπόν θα έμπαινε δυνατά ο Τζακ Ντρέιπερ. Ο Βρετανός έχει αποδείξει ότι είναι στο επίπεδο του κορυφαίου ανταγωνισμού, όμως η φυσική του κατάσταση σε συνδυασμό με τους διαδοχικούς τραυματισμούς εξακολουθούν να αποτελούν το μεγάλο ερωτηματικό. Όταν είναι υγιής πάντως, μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον οποιονδήποτε.
Αντίστοιχα, αρκετοί βλέπουν στο πρόσωπο του Άρτούρ Φις το next big thing του παγκόσμιου τένις. Ο Γάλλος διαθέτει ταλέντο, δύναμη, αθλητικότητα και προσωπικότητα, στοιχεία που τον καθιστούν έναν από τους πιο υποσχόμενους παίκτες της νέας γενιάς. Το ίδιο ισχύει και για τον Ζοάο Φονσέκα, ο οποίος θεωρείται αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο project του παγκόσμιου τένις.
Τι γίνεται με τον Στέφανο Τσιτσιπά;
Πριν από δύο ή τρία χρόνια, πιθανότατα και να ήταν η πρώτη απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα. Με δύο τελικούς Grand Slam, τίτλους Masters και εξαετή σταθερή παρουσία στο Top 10, ο Έλληνας είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός μελλοντικού πρωταθλητή σε Major. Σήμερα όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η αστάθεια στα αποτελέσματα, η αγωνιστική του πτώση, το έλλειμμα φυσικής κατάστασης και τα διαχρονικά πλέον προβλήματα του backhand και των επιστροφών του έχουν απομακρύνει πολύ το όνομά του από την κορυφή αυτής της λίστας, χωρίς όμως να σημαίνει ότι έχει χάσει οριστικά την ευκαιρία του.
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν παίκτες όπως ο Τέιλορ Φριτζ, ο Τόμι Πολ και ο Αντρέι Ρούμπλεφ, που διεκδικούν την πρωτιά. Ο Φριτζ ειδικά συγκεντρώνει όλο και περισσότερους θαυμαστές με ένα παιχνίδι που μοιάζει ιδανικό για τις γρήγορες επιφάνειες και αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι είναι θέμα χρόνου να βρεθεί σε έναν μεγάλο τελικό.
Υπάρχουν βέβαια και οι πιο… ρομαντικές επιλογές. Ο Γκαέλ Μονφίς παραμένει ένας από τους πιο αγαπητούς και θεαματικούς παίκτες της γενιάς του και το γεγονός ότι δεν έχει κατακτήσει ποτέ Grand Slam είναι κάτι που δεν «καταπίνεται» εύκολα.
Μια κατηγορία από μόνος του είναι ο Νικ Κύργιος. Αν μιλάμε για καθαρό ταλέντο, τότε ο Ελληνοαυστραλός μπαίνει εύκολα στην κορυφή της λίστας. Έφτασε στον τελικό του Wimbledon το 2022, νίκησε αρκετές φορές τα μέλη του Big 3 και διέθετε «όπλα» που μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα σε οποιονδήποτε αντίπαλο.
Ωστόσο, όταν η συζήτηση αφορά στον καλύτερο ενεργό παίκτη χωρίς Grand Slam, το κριτήριο δεν μπορεί να είναι μόνο το ταβάνι του οποιουδήποτε. Πρέπει οπωσδήποτε να συνυπολογίζονται η διάρκεια, η συνέπεια και τα αποτελέσματα.
Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση. Αν το κριτήριο είναι το βιογραφικό, ο Ρουντ βρίσκεται στην κορυφή. Αν μιλάμε για το ποιος δείχνει πιο έτοιμος να κάνει το επόμενο βήμα, τότε ο Φριτζ και ο Ντρέιπερ είναι σε καλύτερη θέση. Αν κοιτάμε το μέλλον, ο Φις και ο Φονσέκα ίσως είναι οι πιο λογικές επιλογές.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι μετά τον θρίαμβο του Ζβέρεφ, η «μάχη» για τον τίτλο του καλύτερου ενεργού παίκτη χωρίς Grand Slam γίνεται πιο ανοιχτή από ποτέ.