Όταν το πιο κομψό χτύπημα της ιστορίας βρήκε τον τέλειο εκφραστή
Ο Ρότζερ Φέντερερ δεν ήταν απλώς ο πιο κομψός και επιδραστικός πρωταθλητής στο γρασίδι. Ήταν η τελευταία απόδειξη ότι το backhand με το ένα χέρι μπορούσε να γίνει το απόλυτο όπλο στο Wimbledon.
Το παράδοξο: Το γρασίδι ευνοεί θεωρητικά το backhand με το ένα χέρι, αλλά η ιστορία λέει άλλα
Χαμηλό bounce, slice, αλλαγές ρυθμού, παιχνίδι σερβίς-βολέ. Όλα τα στοιχεία που υποτίθεται ότι βοηθούν έναν παίκτη με backhand με ένα χέρι αφού ο Φέντερερ το έκανε να φαίνεται εύκολο. Κι όμως, μετά την εποχή του Ελβετού, κανένας με αυτό το χαρακτηριστικό στοιχείο δεν κατάφερε να κυριαρχήσει στο σπουδαιότερο τουρνουά του γρασιδιού.
Βαβρίνκα: Το φονικά δυνατό του backhand με ένα χέρι που όμως δεν ταίριαξε ποτέ στο Wimbledon
Τσιτσιπάς: Ανάμεσα στην υπόσχεση και την σκληρή πραγματικότητα
Τιμ: Ένα όπλο φτιαγμένο για χώμα, με πολύ spin και όχι για γρασίδι
Ντιμιτρόφ: Η πιο κοντινή αισθητική στον Φέντερερ, αλλά χωρίς το κυριαρχικό παιχνίδι
Γκασκέ: Όταν το backhand με το ένα χέρι με το πολύ σπιν συναντά τα όρια του γρασιδιού
Σαποβάλοφ: Η εντυπωσιακή έκρηξη και ελαστικότητα χωρίς όμως διάρκεια
Μουζέτι: Η τελευταία ελπίδα μιας ξεχασμένης τέχνης
Γιατί το backhand με ένα χέρι έχασε τη μάχη στο σύγχρονο τένις
Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ το ίδιο το χτύπημα. Ήταν ο ρυθμός του σύγχρονου παιχνιδιού. Οι επιστροφές, η δύναμη από τη βασική γραμμή και η πίεση στο backhand έκαναν όλο και δυσκολότερη την επιβίωση σε πέντε σετ.
Φέντερερ και μετά το χάος
Ο Φέντερερ δεν ήταν απλώς ο τελευταίος μεγάλος τενίστας με backhand με ένα χέρι στο Wimbledon. Ήταν ο παίκτης που έκανε ένα παλιό όπλο να μοιάζει σαν το μέλλον. Ήταν ο απόλυτος εκφραστής της αποδοτικότερης κομψότητας.
