Στέφανος Τσιτσιπάς: Σβήνει την κατάρα του χαμένου πρώτου σετ σε ένα τουρνουά-ελπίδα για το μέλλον

Πέρα από όλα τα κατά καιρούς προβλήματα που παρουσίαζε ο Στέφανος τη φετινή χρονιά, η μεγαλύτερη… πληγή ήταν μία και αφορούσε το ότι δεν μπορούσε να επανέλθει όταν έχανε το 1ο σετ. Ή για να είμαστε σωστοί, αυτό ήταν κάτι πάρα πολύ σπάνιο!

Πριν το US Open, μόνο τρεις φορές είχε καταφέρει να επιστρέψει από χαμένο 1ο σετ. Τον Ιανουάριο στο United Cup με αντίπαλο τον Βρετανό Μπιλ Χάρις (4-6, 6-1, 7-6) , τον ίδιο μήνα στο ΑO Open κόντρα στον Ιάπωνα Μοτσιζούκι (4-6, 6-3, 6-2, 6-2) και την τρίτη φορά τον Απρίλιο στο Μάστερς της Μαδρίτης εναντίον του Αμερικανού Κίπσον (3-6, 7-6, 7-6).

Μάλιστα από εκείνον τον αγώνα και μετά έκανε 10 συνεχόμενες ήττες όταν έχανε το 1ο σετ, σε αντίθεση με τα πολύ καλά αποτελέσματα όταν το 1ο σετ έμπαινε στον δικό του λογαριασμό(22 νίκες, 2 ήττες, ποσοστό νικών 92%).

Μία επίδοση καλύτερη από τους περισσότερους παίκτες του Top-10, αφού μόνο Αλκαράθ, Κομπόλι και Μεντβέντεφ έχουν λιγότερες ήττες όταν έχουν πάρει το εναρκτήριο σετ. Και να μην ξεχνάμε ότι ο Στεφ μπήκε στο US Open στο Νο 53 κόσμου, αρκετά μακριά από την ελίτ.

Παραθέτω τις επιδόσεις του Top-10 στη στατιστική κατηγορία των νικών μετά από κερδισμένο πρώτο σετ για να καταλάβουμε όλοι πόσο κυριαρχικός παραμένει ο Τσιτσιπάς όταν αρχίζει καλά.

Τενίστας	Ρεκόρ
Γιάνικ Σίνερ	40-2
Αλεξάντερ Ζβέρεφ	42-5
Κάρλος Αλκαράθ	19-0
Φέλιξ Οζέ-Αλιασίμ	25-4
Νόβακ Τζόκοβιτς	10-5
Φλάβιο Κομπόλι	24-1
Άλεξ ντε Μινόρ	27-4
Ντανιίλ Μεντβέντεφ	24-1
Μπεν Σέλτον	24-5
Τέιλορ Φριτζ	25-2

Η συνθήκη όμως που δεν μπορούσε με τίποτα να ανταποκριθεί ο Έλληνας πρωταθλητής (εκτός από τρεις φορές) ήταν μετά από απώλεια του 1ου σετ. Και ξαφνικά στην μεγαλύτερη σκηνή από όλες, στο τελευταίο Grand Slam της χρονιάς, κάνει τρεις νίκες έχοντας απωλέσει το εναρκτήριο σετ και μάλιστα απέναντι σε πάρα πολύ καλούς παίκτες, ειδικά οι Φις και Λεχέτσκα.

Για μένα αυτή είναι μια πολύ σοβαρή ένδειξη ότι ο Στέφανος βρίσκεται σε φάση αναγέννησης. Σε μία εβδομάδα έκανε τόσες ανατροπές, όσες είχε κάνει τους πρώτους 8 μήνες του 2026. Και ανατρέποντας εις βάρος του αποτελέσματα ξαναγεμίζει… βενζίνη το πνευματικό του «ρεζερβουάρ» στο τελευταίο κομμάτι της φετινής σεζόν που θεωρώ πως είναι το σημαντικότερο ενόψει του 2027 που ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία του να επιστρέψει στην ελίτ.

Κι αυτό γιατί μπαίνοντας στην επόμενη χρονιά θα έχει περάσει ένα σημαντικό διάστημα χωρίς τον πατέρα του ως βασικό προπονητή, ένα διάστημα ικανό να εναρμονιστεί σε μια νέα εποχή της καριέρας του. Σε μία εποχή με που οι αλλαγές είναι πολύ σημαντικές σε όλους τους τομείς. ‘Εχει ωριμάσει πάρα πολύ ο ίδιος, έχει αλλάξει προπονητική φιλοσοφία, φαίνεται να επανέρχεται σε καλή σωματική κατάσταση, ενώ ακόμα και η προσωπική του ζωή έχει μπει σε πιο ήρεμα νερά.

Ότι και να γίνει από δω και πέρα ο Στεφ είναι πολύ κερδισμένος από το φετινό US Open. Η καλύτερη πορεία της καριέρας του στο συγκεκριμένο τουρνουά, οι ανατροπές του στους τρεις πρώτους γύρους, η αγωνιστική του ηρεμία και η ψυχολογική ανάταση, μπορεί να καταστήσουν το τελευταίο Grand Slam του 2026 ένα τουρνουά… ορόσημο αναγέννησης.