Έφτασε η ώρα του Ζβέρεφ; Το σενάριο που τον στέλνει στο Νο.1 του κόσμου
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, η μάχη για την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης έμοιαζε να αφορά αποκλειστικά το δίπολο: Γιανίκ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ. Οι δύο κορυφαίοι τενίστες είχαν δημιουργήσει την αίσθηση πως κανείς άλλος δεν μπορούσε να απειλήσει την κυριαρχία τους.
Όμως, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Και ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ ίσως βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ευκαιρία της καριέρας του για να βρεθεί, για πρώτη φορά, στο Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης.
Η μάχη που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε να είναι αποκλειστικά υπόθεση δύο παικτών, πλέον έχει αποκτήσει και τρίτο διεκδικητή. Ο Ζβέρεφ εκμεταλλεύεται τις συγκυρίες, πλησιάζει τους δύο κορυφαίους της γενιάς του και δημιουργεί ένα νέο σκηνικό στην κορυφή του παγκόσμιου τένις.
Ο παράγοντας Αλκαράθ
Ο Αλκαράθ έχασε σημαντικό έδαφος στη μάχη της κορυφής μετά τον τραυματισμό του στη Βαρκελώνη. Από εκείνο το σημείο και έπειτα έχασε διαδοχικά τη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη, τη Ρώμη, το Roland Garros, το Wimbledon και πλέον και το Μόντρεαλ, μένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς αγωνιστική δράση και πολύτιμους βαθμούς.
Η απουσία του άλλαξε σημαντικά τα δεδομένα στη μάχη της κορυφής, καθώς ο Ισπανός δεν είχε τη δυνατότητα να υπερασπιστεί τους βαθμούς που τον κρατούσαν κοντά στον Σίνερ.
Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, ο Αλκαράθ αναμένεται να επιστρέψει στη δράση στο Σινσινάτι και στη συνέχεια στο US Open, δύο διοργανώσεις στις οποίες θα έχει τον ρόλο του υπερασπιστή του τίτλου.
Αυτό σημαίνει πως δεν έχει περιθώριο για σημαντική βαθμολογική άνοδο, αλλά αντίθετα θα πρέπει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερους από τους βαθμούς που είχε κατακτήσει πέρυσι. Κάθε απώλεια στα συγκεκριμένα τουρνουά θα ανοίξει ακόμη περισσότερο την απόσταση από τον Σίνερ και θα δώσει επιπλέον χώρο στους διεκδικητές της κορυφής.
Ο Σίνερ παραμένει το φαβορί, αλλά η διαφορά δεν είναι πλέον απαγορευτική
Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο Γιανίκ Σίνερ. Ο Ιταλός εξακολουθεί να είναι το Νο.1 του κόσμου και συνολικά η χρονιά του είναι εξαιρετική. Έχει κατακτήσει τους έξι τελευταίους τίτλους Masters 1000 στους οποίους αγωνίστηκε πριν από το Roland Garros και έχει επιβεβαιώσει ότι παραμένει ο πιο σταθερός παίκτης της νέας γενιάς.
Ωστόσο, από τη χωμάτινη σεζόν και μετά δεν αύξησε τη συγκομιδή του με τον ίδιο ρυθμό. Στο Roland Garros αποκλείστηκε νωρίς, στη συνέχεια κατέκτησε το Wimbledon, αλλά επέλεξε να μην αγωνιστεί στο Μόντρεαλ, αφήνοντας χώρο στους αντιπάλους του να πλησιάσουν.
Ο Σίνερ παραμένει το μεγάλο φαβορί για τη διατήρηση της κορυφής, όμως η μάχη πλέον έχει αποκτήσει διαφορετικά δεδομένα.
Ο Ζβέρεφ εκμεταλλεύεται την ευκαιρία
Αν πάρουμε ως σημείο αναφοράς το τέλος της Ρώμης, τότε ο παίκτης που έχει εκμεταλλευτεί περισσότερο από όλους τις εξελίξεις είναι ο Ζβέρεφ.
Ο Γερμανός κατέκτησε το Roland Garros, έφτασε μέχρι τον τελικό του Wimbledon και ταξίδεψε στο Μόντρεαλ ως ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.
Με άλλα λόγια, την ώρα που ο Αλκαράθ χάνει έδαφος λόγω της απουσίας του και ο Σίνερ διαχειρίζεται προσεκτικά το πρόγραμμα και το σώμα του, ο Ζβέρεφ είναι εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη δυνατότητα να συλλέξει πολύτιμους βαθμούς.
Το μεγάλο εμπόδιο παραμένει ο Σίνερ
Φυσικά, ο δρόμος προς το Νο.1 δεν είναι εύκολος. Ο Σίνερ εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικό προβάδισμα στην κατάταξη, κρατά την τύχη στα χέρια του και στις μεταξύ τους αναμετρήσεις έχει αποδείξει ότι αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο αντίπαλο για τον Ζβέρεφ.
Ωστόσο, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, υπάρχει ένα πραγματικό σενάριο που φέρνει τον Γερμανό στο επίκεντρο της μάχης για την κορυφή.
Ο Ζβέρεφ δεν χρειάζεται πλέον να κυνηγά δύο αντιπάλους ταυτόχρονα. Ο Αλκαράθ βρίσκεται σε δύσκολη θέση βαθμολογικά και ο Σίνερ, παρότι παραμένει στην κορυφή, δεν έχει πλέον το ίδιο μεγάλο περιθώριο ασφάλειας.
Τα νέα δεδομένα στα ταμπλό
Ένα ακόμη στοιχείο που μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη συνέχεια είναι η διαμόρφωση των ταμπλό στα επόμενα μεγάλα τουρνουά.
Ο Γιανίκ Σίνερ αναμένεται να διατηρήσει το Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης, όμως ο Κάρλος Αλκαράθ βρίσκεται σε δύσκολη θέση όσον αφορά τη δεύτερη θέση του ταμπλό, λόγω της μεγάλης απουσίας του και των βαθμών που έχει χάσει.
Αυτό σημαίνει πως στα επόμενα μεγάλα τουρνουά είναι πολύ πιθανό οι δύο τους να μην βρίσκονται πλέον ως Νο.1 και Νο.2 της διοργάνωσης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, υπάρχει η πιθανότητα να διασταυρωθούν ακόμη και στα ημιτελικά, όπως θα μπορούσε να συμβεί στο US Open, αλλά και σε άλλα μεγάλα τουρνουά της σεζόν.
Μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε ένα διαφορετικό τοπίο στη μάχη της κορυφής, καθώς ο Ζβέρεφ θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια πιθανή πρόωρη σύγκρουση των δύο βασικών αντιπάλων του.
Επίσης, ο Αλκαράθ αναμένεται να διεκδικήσει ξανά το δικό του μερίδιο από την πίτα, βάζοντας φρένο στην απόλυτη κυριαρχία του Σίνερ, όπως αυτή αποτυπώθηκε με το ασύλληπτο σερί των έξι διαδοχικών κατακτήσεων σε τουρνουά Masters.
Η μεγαλύτερη ευκαιρία της καριέρας του
Αν ο Ζβέρεφ συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται και επιβεβαιώσει την αγωνιστική του σταθερότητα, τότε υπάρχει ένα ρεαλιστικό σενάριο να μπει δυνατά στη μάχη για την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης.
Το μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας, ωστόσο, δεν βρίσκεται μέχρι το τέλος της τρέχουσας σεζόν, αλλά μετά την ολοκλήρωση της χωμάτινης περιόδου της επόμενης χρονιάς. Ο Σίνερ θα κληθεί να υπερασπιστεί μια τεράστια συγκομιδή βαθμών, καθώς έχει κατακτήσει και τα έξι Masters 1000 στα οποία αγωνίστηκε μέχρι τότε, κάτι που σημαίνει ότι θα έχει εξαιρετικά δύσκολο έργο να διατηρήσει όλους αυτούς τους βαθμούς.
Από την άλλη πλευρά, ο Ζβέρεφ έχει τη δυνατότητα να χτίσει πάνω στις δικές του μεγάλες πορείες. Η συγκομιδή του από Roland Garros, Wimbledon και Μόντρεαλ μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια μεγάλη αντεπίθεση στη μάχη της κορυφής.
Η μάχη για το Νο.1 δεν κρίνεται μόνο από τους τίτλους, αλλά και από το ποιος μπορεί να έχει βαθιές πορείες στα σημαντικότερα τουρνουά της σεζόν. Και ο Ζβέρεφ έχει αποδείξει το τελευταίο διάστημα πως μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή τη συνθήκη, με σταθερές παρουσίες στις τελευταίες φάσεις των μεγαλύτερων διοργανώσεων.