Wimbledon και Κύργιος: Το ερώτημα που «ανάβει φωτιές» στο τένις και η ετυμηγορία!

Ο Νικ Κύργιος, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που γνώρισε ποτέ το παγκόσμιο τένις, πιθανώς το μεγαλύτερο, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της συζήτησης με αφορμή την επικείμενη έναρξη του Wimbledon. Αντικείμενο της κουβέντας αυτή τη φορά, δεν είναι κάποια εξεζητημένη ή ακραία δήλωση ή αντίδραση του, αλλά αν αξίζει μια wild card ένας από τους πιο απρόβλεπτους αλλά και πιο θεαματικούς τενίστες της γενιάς του;

Η μεγάλη επιστροφή που δεν έχει ολοκληρωθεί

Ο Ελληνοαυστραλός τενίστας έχει περάσει τα τελευταία χρόνια περισσότερο εκτός courts παρά εντός, με διαδοχικούς τραυματισμούς που τον έχουν αφήσει μακριά από τα γνωστά standard του, παρ΄όλα αυτά παραμένει μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και σίγουρα, πιο εμπορικές προσωπικότητες του αθλήματος.

Το όνομά του, ακόμα και τώρα, παραμένει ένα από τα πιο «βαριά» στο tour. Ο Κύργιος στα καλά του, απολύτως υγιής, μπορεί να κερδίσει οποιονδήποτε, γεγονός που εύκολα αποδεικνύεται και από την εκπληκτική πορεία του μέχρι τον τελικό του Wimbledon το 2022.

Γιατί το Wimbledon σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο

Το Wimbledon έχει ιστορικά μια πιο «ευέλικτη» στάση απέναντι στις wild cards, δίνοντας ευκαιρία σε παίκτες, που επιστρέφουν από τραυματισμό, με ισχυρή προσωπικότητα, δυνατό brand name, αλλά και αποδεδειγμένη ικανότητα να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του χόρτου. Σε αυτό το πλαίσιο, το όνομα του Κύργιου επανέρχεται σταθερά στο προσκήνιο, λόγω του εκρηκτικού τρόπου παιχνιδιού του, των compact χτυπημάτων, χωρίς μεγάλα ανοίγματα της ρακέτας, που ταιριάζουν απόλυτα στο γρήγορο χόρτο και της μοναδικής ικανότητάς του να ανεβάζει το επίπεδο του απέναντι στους κορυφαίους.

Στην περίπτωση του, ο Κύργιος «τσεκάρει» όλα τα κουτάκια. Αν προσθέσει, δε, κανείς το σερβίς-βολέ παιχνίδι του, τις γρήγορες αποφάσεις και την επιθετικότητα του, αντιλαμβάνεται πως τα χαρακτηριστικά του είναι κομμένα και ραμμένα για το γρασίδι, κάτι που τον καθιστά απειλητικό για οποιονδήποτε στη συγκεκριμένη επιφάνεια.

Το μεγάλο ερωτηματικό

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που ανακύπτει στο συγκεκριμένο debate, προφανώς και δεν είναι το ταλέντο του ή οι ικανότητες του, αλλά η κατάσταση του σώματός του μετά από τόσο καιρό αγωνιστικής απραξίας. Μπορεί να αντέξει σε ένα τουρνουά Grand Slam, με παιχνίδια που κρίνονται στα τρία νικηφόρα σετ και μάλιστα στο πιο υψηλό επίπεδο;

Η απάντηση δεν είναι απλή και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει την οποιαδήποτε άποψη και να αισθάνεται παράλληλα και απολύτως ασφαλής με τα όποια επιχειρήματα του. Ο Κύργιος δεν χρειάζεται πολλά για να γίνει επικίνδυνος σε ένα ματς, αλλά από την άλλη, ο ρυθμός και οι αγώνες είναι στοιχεία που του λείπουν εδώ και καιρό.

Το Wimbledon και το «value» του Κύργιου

Πέρα όμως από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, υπάρχει και η εμπορική πραγματικότητα. Υπάρχει το marketing. Η σκληρή αλήθεια για το σύγχρονο τένις, μετά από την αποχώρηση του Ρότζερ Φέντερερ, του Ράφα Ναδάλ, του Άντι Μάρεϊ και τις επικείμενες του Σταν Βαβρίνκα στο τέλος της χρονιάς, αλλά και του Νόβακ Τζόκοβιτς, μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028, είναι πως έχει μείνει «γυμνό» από «αστέρες» και η αίσθηση είναι πως έρχονται και χειρότερες μέρες.

Ο Γιανίκ Σίνερ δεν έχει την προσωπικότητα, το star mentality καλύτερα, αλλά και την ποικιλία στο παιχνίδι του για να «καθηλώσει» ή να ξεσηκώσει τον κόσμο, να προκαλέσει το ενδιαφέρον και ο Κάρλος Αλκαράθ, αντιμετωπίζει όλο και πιο συχνά πλέον τραυματισμούς, που τον αφήνουν εκτός παιχνιδιού.

Το αποτέλεσμα είναι απουσία έντονων προσωπικοτήτων, λιγότερες απρόβλεπτες στιγμές στην διάρκεια των rallies και κατ΄επέκταση, λιγότερος κόσμος στα γπήπεδα και το κυριότερο, μειωμένο τηλεοπτικό ενδιαφέρον.

Κάτω απο αυτές τις συνθήκες, ένας Κύργιος υγιής σημαίνει γεμάτο γήπεδο και τεράστιο ενδιαφέρον για το τουρνουά από την πρώτη κιόλας μέρα.

Ναι ή όχι στην Wild Card;

Η χορήγηση wild card στον Κύργιο δεν είναι λοιπόν απλώς μια απόφαση που θα παρθεί με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια. Είναι περισσότερο μία, ίσως και αγωνιώδης, προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στο σπορ και το show, ανάμεσα στη… «στυγνή» λογική και το θέαμα.

Αν το σώμα του αντέχει, τότε το Wimbledon δεν θα έχει απλώς έναν ακόμη παίκτη στο ταμπλό, αλλά μία blockbuster προσωπικότητα και αυτό είναι κάτι που λίγοι μπορούν να προσφέρουν πλέον!

Από εμένα είναι «Ναι»!