Τσιτσιπάς: Τα εννέα συνεχόμενα Grand Slam που δείχνουν τη μεγάλη πτώση και ο απαραίτητος «απογαλακτισμός»
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς διανύει αναμφίβολα τη δυσκολότερη περίοδο της καριέρας του. Ο άλλοτε φιναλίστ σε δύο Grand Slam, με μόνιμη παρουσία στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης για μία εξαετία, αδυνατεί πλέον να βρει σταθερότητα στα σημαντικότερα τουρνουά, με τα αποτελέσματα των τελευταίων δύο ετών να αποτυπώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη μεγάλη αγωνιστική του κάμψη.
Το πρόωρο «αντίο» στο Wimbledon, μετά από τη χθεσινή του ήττα από τον Νόβακ Τζόκοβιτς, ήταν το ένατο διαδοχικό Grand Slam στο οποίο ο Έλληνας πρωταθλητής δεν κατάφερε να περάσει από τον δεύτερο γύρο. Ένα στατιστικό που δύσκολα θα μπορούσε φανταστεί κανείς πριν από λίγα χρόνια, όταν ο Τσιτσιπάς διεκδικούσε τίτλους στα μεγαλύτερα τουρνουά.
Τα τελευταία εννέα Grand Slam του Τσιτσιπά
- Wimbledon 2024: 2ος γύρος
- US Open 2024: 1ος γύρος
- Australian Open 2025: 1ος γύρος
- Roland Garros 2025: 2ος γύρος
- Wimbledon 2025: 1ος γύρος
- US Open 2025: 2ος γύρος
- Australian Open 2026: 2ος γύρος
- Roland Garros 2026: 2ος γύρος
- Wimbledon 2026: 2ος γύρος
Όπως αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα, η εικόνα αυτή απέχει πολύ από εκείνη του αθλητή που έφτασε στους τελικούς του Roland Garros το 2021 και του Australian Open το 2023, ενώ για αρκετά χρόνια αποτελούσε έναν από τους πιο σταθερούς παίκτες του ATP Tour.
Πλέον, το μεγαλύτερο ζητούμενο για τον 27χρονο δεν είναι μόνο οι νίκες, αλλά η επιστροφή στην αγωνιστική συνέπεια και η ανάκτηση της αυτοπεποίθησής του, όπως δήλωσε και ο Τζόκοβιτς μετά τη νίκη του. Οι διαδοχικές ήττες, που έρχονται πολύ πρόωρα, έχουν επηρεάσει τόσο τη θέση του στην παγκόσμια κατάταξη όσο και την ψυχολογία του, ενώ οι αλλαγές στο τεχνικό του επιτελείο δεν έχουν φέρει μέχρι στιγμής τα επιθυμητά αποτελέσματα, αν και είναι πολύ νωρίς για να βγάλει κανείς συμπεράσματα για τη νέα κατάσταση.
Η απόφαση να λυθεί η άκρως πετυχημένη συνεργασία με τον πατέρα του, Απόστολο Τσιτσιπά, με τον οποίον άρχισαν μαζί αυτή την ξέφρενη πορεία μέχρι την κορυφή του κόσμου – κάτι τρελό για τα ελληνικά δεδομένα – μπορεί να μοιάζει επίπονη σε προσωπικό επίπεδο, όμως αγωνιστικά ίσως είναι η σημαντικότερη κίνηση που έχει κάνει εδώ και χρόνια. Και τώρα έρχεται το πραγματικά δύσκολο κομμάτι: να απογαλακτιστεί οριστικά από την οικογενειακή επιρροή και να χτίσει μια νέα αγωνιστική ταυτότητα.
Ο Απόστολος Τσιτσιπάς υπήρξε αναμφίβολα ο άνθρωπος που οδήγησε τον Στέφανο από τα πρώτα του βήματα μέχρι την ελίτ του παγκόσμιου τένις. Χωρίς εκείνον, τη δική του προπονητική επιρροή και οικονομική στήριξη, πολύ δύσκολα ο Έλληνας τενίστας θα έφτανε να αγωνιστεί σε τελικούς Grand Slam, να βρεθεί στο Νο.3 της παγκόσμιας κατάταξης και να κατακτήσει τίτλους ATP Masters 1000. Η προσφορά του δεν μπορεί και δεν πρέπει να αμφισβητηθεί.
Ωστόσο, στον επαγγελματικό αθλητισμό υπάρχει μια στιγμή που οι προσωπικές σχέσεις δεν αρκούν για να οδηγήσουν στην εξέλιξη. Όταν τα ίδια προβλήματα εμφανίζονται και επαναλαμβάνονται επί χρόνια, όταν το παιχνίδι του Στέφανου δείχνει να μένει στάσιμο (χωρίς «όπλα» απέναντι στον Τζόκοβιτς) και όταν η ψυχολογία του επηρεάζεται συνεχώς από εξωαγωνιστικούς παράγοντες, με τρομερές εκρήξεις οργής να προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά και στην εικόνα του προς τα έξω, τότε οι αλλαγές δεν είναι απλώς επιθυμητές· είναι απαραίτητες.
Ο Τσιτσιπάς δείχνει τα τελευταία χρόνια να έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος της αυτοπεποίθησης που τον χαρακτήριζε και τον έκανε να εξωτερικεύει από πολύ μικρή ηλικία την επιθυμία του να γίνει το νούμερο 1 στον κόσμο. Αρκετοί τον χλεύασαν, τον ειρωνεύτηκαν, αλλά η πραγματικότητα είναι πως έφτασε ένα ματς μακριά από την κορυφή του κόσμου στο Australian Open του 2023, χάνοντας και τότε από τον Νόβακ Τζόκοβιτς.
Το forehand του παραμένει ένα από τα πιο επικίνδυνα στο Tour, όμως δεν αρκεί πλέον για να καλύψει τις αδυναμίες του στην επιστροφή (κανένα break χθες κόντρα στον Τζόκοβιτς), στο backhand υπό πίεση και τις αποφάσεις που παίρνει στους πόντους που «μετρούν». Το σύγχρονο τένις εξελίσσεται διαρκώς και οι κορυφαίοι παίκτες προσαρμόζονται συνεχώς. Αυτό ακριβώς κάνει και ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος στα 39 του εξακολουθεί να προσθέτει νέα στοιχεία στο παιχνίδι του (drop shots, ανεβάσματα στο φιλέ), βαδίζοντας στον δρόμο που χάραξε ο Ρότζερ Φέντερερ.
Για τον Τσιτσιπά, η αλλαγή προπονητή δεν πρέπει να είναι απλώς μια αλλαγή προσώπου στο box. Πρέπει να σηματοδοτήσει μια νέα φιλοσοφία, με έναν προπονητή με προσωπική εμπειρία από το Tour, που θα έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο στις κρίσιμες αποφάσεις, χωρίς να «ζυγίζει» οικογενειακές ισορροπίες και συναισθηματικές εξαρτήσεις. Έναν άνθρωπο που θα μπορεί να τον αμφισβητήσει, να τον πιέσει και να τον βγάλει από την comfort zone στην οποία βρίσκεται εδώ και καιρό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πατέρας του πρέπει να εξαφανιστεί από τη ζωή του. Αντίθετα, μπορεί να παραμείνει δίπλα του ως πατέρας, όπως είχε δηλώσει πως θα ήθελε και ο ίδιος ο Στέφανος πριν λίγο καιρό, πριν συνεργαστούν εκ νέου. Ως σύμβουλος και ως ο άνθρωπος που τον γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Οι δύο ρόλοι, όμως, είναι διαφορετικοί και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέονται, γιατί τότε δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνουν.
Στα 27 του χρόνια, ο Στέφανος Τσιτσιπάς βρίσκεται ακόμη σε ηλικία που μπορεί να επιστρέψει στην κορυφή. Άλλωστε, μία πολύ καλή παρουσία σε ένα Grand Slam είναι αρκετή για να τον φέρει κοντά. Το ταλέντο του δεν αμφισβητείται. Αυτό που αμφισβητείται είναι αν είναι διατεθειμένος να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις που απαιτούνται για να φτάσει ξανά εκεί κι αν εξακολουθεί να έχει τη δίψα.
Ίσως, λοιπόν, το τέλος της συνεργασίας με τον πατέρα του να μην αποτελεί το τέλος μιας εποχής, αλλά να είναι η αρχή της επόμενης.
Η συνέχεια της σεζόν θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Ο Τσιτσιπάς καλείται να αντιδράσει άμεσα, ώστε να ανατρέψει την εικόνα των τελευταίων δύο ετών και να αποδείξει ότι μπορεί να επιστρέψει στο επίπεδο που τον καθιέρωσε ανάμεσα στους κορυφαίους τενίστες του κόσμου.