Το τελευταίο one handed backhand του Wimbledon: Ο Ντιμιτρόφ κράτησε ζωντανή μια ολόκληρη εποχή
Υπάρχουν στατιστικά που απλώς καταγράφουν μια πραγματικότητα και υπάρχουν κι εκείνα που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής.
Στο φετινό Wimbledon, ο Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ είναι ο μοναδικός τενίστας με one-handed backhand που κατάφερε να φτάσει στη δεύτερη εβδομάδα της διοργάνωσης, εξασφαλίζοντας μια θέση στους «16». Ένα στοιχείο που πριν από μία δεκαετία θα έμοιαζε αδιανόητο, σήμερα όμως αντικατοπτρίζει τη νέα πραγματικότητα του σύγχρονου τένις.
Το πιο ελκυστικό ενεργό one-handed backhand του Tour
Ο Ντιμιτρόφ θεωρείται πως έχει το πιο ελκυστικό ενεργό one-handed backhand μετά τον Σταν Βαβρίνκα, όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν, συνδυάζοντας μοναδικά αισθητική και αποτελεσματικότητα.
Και όλα δείχνουν πως από την επόμενη χρονιά θα αναλάβει και επίσημα την κορυφή αυτής της «αισθητικής ιεραρχίας», καθώς ο Βαβρίνκα διανύει την τελευταία χρονιά της καριέρας του στο Tour.
Το «σκοτεινό» στατιστικό που συνοδεύει την πορεία του
Ο Ντιμιτρόφ έγινε ο πρώτος παίκτης στην Open Era που αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω τραυματισμού σε 5 συνεχόμενα Grand Slam.
Wimbledon 2024 – vs Ντανίλ Μεντβέντεφ (RET)
US Open 2024 – vs Φράνσις Τιαφόε (RET)
Australian Open 2025 – vs Φραντσέσκο Πασάρο (RET)
Roland Garros 2025 – vs Ίθαν Κουίν (RET)
Wimbledon 2025 – vs Γιανίκ Σίνερ (2-0 σετ, 2-2 στο 3ο σετ, RET)
Το πιο οδυνηρό από αυτά ήρθε στο περσιμό Wimbledon, όταν βρισκόταν μπροστά με δύο σετ απέναντι στο Νο.1 του κόσμου πριν τον τραυματισμό.
Ο τίτλος κατέληξε τελικά στον Γιανίκ Σίνερ και έτσι μπήκε στη φετινή διοργάνωση ως υπερασπιστής του τίτλου.
Το «Baby Fed» και η σχέση με το πρότυπο
Το παρατσούκλι “Baby Fed” δεν προέκυψε τυχαία. Ο Ντιμιτρόφ ήταν ό,τι πιο κοντινό στην κομψότητα του Ρότζερ Φέντερερ στο court, με παρόμοια αισθητική στο παιχνίδι, στις κινήσεις και κυρίως στο backhand.
Ωστόσο, σε επίπεδο αποτελεσματικότητας και συνέπειας δεν έφτασε ποτέ τον Ελβετό θρύλο. Ήταν περισσότερο μια «καλλιτεχνική αντανάκλαση» παρά μια αγωνιστική συνέχεια.
Σε αυτό το πλαίσιο, η σύγκριση θυμίζει συχνά τη σχέση Κόμπι Μπράιαντ και Μάικλ Τζόρνταν: όχι ως ισοδύναμη αντιγραφή, αλλά ως ένας παίκτης που πλησίασε στυλιστικά το πρότυπο, χτίζοντας όμως τη δική του ταυτότητα και αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην κορυφή του αθλήματος.
Το γρασίδι αναδεικνύει τους καλλιτέχνες
Στο Wimbledon, το one-handed backhand του ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο λόγω της γρήγορης επιφάνειας και της χαμηλής αναπήδησης της μπάλας
Κάθε τέτοιο χτύπημα θυμίζει άλλη εποχή του αθλήματος.
Ο τελευταίος μιας σχολής
Το γεγονός ότι μόνο ένας παίκτης με one-handed backhand βρίσκεται στη δεύτερη εβδομάδα του Wimbledon δείχνει ξεκάθαρα την αλλαγή στο σύγχρονο τένις.
Το two-handed backhand κυριαρχεί πλήρως στις νέες γενιές.
Μετά το σερί των 5 αποχωρήσεων σε Grand Slam, η πορεία του Ντιμιτρόφ ήταν δύσκολη:
US Open 2025 – απών λόγω τραυματισμού
Australian Open 2026 – 1ος γύρος
Roland Garros 2026 – προκριματικά
Wimbledon 2026 – επιστροφή στη δεύτερη εβδομάδα και νίκη επί του Ματέο Μπερετίνι
Κάθε του εμφάνιση στο γρασίδι μοιάζει με επιστροφή σε κάτι που κινδύνεψε να χαθεί.
Στο όριο ανάμεσα σε δύο εποχές
Όσο ο Γκριγκόρ Ντιμιτρόφ κρατήθηκε στο Wimbledon, φεύγοντας τελικά για δεύτερη διαδοχική χρονιά στον τέταρτο γύρο μετά από την ήττα από τον Άρθουρ Φέρι, διατήρησε ζωντανή μια αισθητική εποχή του τένις που δεν βασιζόταν μόνο στη δύναμη, αλλά και στην κομψότητα.