Όταν η επιτυχία κρίνεται από μια στιγμή στο τένις

Επιτυχία και αποτυχία καθορίζονται πολλές φορές από μία απόφαση στο τένις. Αυτά που είχε να χάσει ο Τέιλορ Φριτζ απέναντι στον Κάρλος Αλκαράθ ήταν παραπάνω από ένα match point. Πώς μια στιγμή καθορίζει τα... χαμόγελα και τα δάκρυα.

Όταν η επιτυχία κρίνεται από μια στιγμή στο τένις

Στο τένις, η απόσταση ανάμεσα στην επιτυχία και την απογοήτευση μπορεί να είναι ελάχιστη.

Ένα σερβίς, μια επιστροφή ή μια απόφαση μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είναι αρκετά για να επηρεάσουν όχι μόνο το αποτέλεσμα ενός αγώνα, αλλά και την εξέλιξη ολόκληρης της σεζόν.

Μπορεί οι τενίστες και οι αθλητές γενικότερα να προπονούνται για χρόνια ολόκληρα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν στιγμές που θα καθορίσουν το μέλλον τους, όμως πρέπει να σκεφτούν, να εξετάσουν και να δράσουν μέσα σε μια στιγμή.

Κι αν η απόφαση και η εκτέλεση του αντιπάλου είναι λίγο καλύτερη, τότε μια καλή εμφάνιση θα δώσει τη θέση της στην ήττα, που φέρνει πίσω της πολλά περισσότερα.

Η περίπτωση του Τέιλορ Φριτζ (Νο.10) απέναντι στον Κάρλος Αλκαράθ (Νο.3) στον προημιτελικό τους στο Παρίσι αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας.

Το υψηλό διακύβευμα

Ο Αμερικανός βρέθηκε μπροστά σε match point, έχοντας την ευκαιρία να ολοκληρώσει μια σημαντική νίκη, που θα του έδινε και την πρόκριση στα ημιτελικά του Paris Masters.

Με το σκορ στο 5-4 υπέρ του, από τη θέση του σερβίς και με το πλεονέκτημα δικό του, ο Φριτζ βρέθηκε μια ανάσα από την πρόκριση.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της βαθμολογικής μάχης, η νίκη θα του εξασφάλιζε την παρουσία στα ATP Finals, δίνοντάς του τη δυνατότητα να συμμετάσχει στη διοργάνωση των οκτώ κορυφαίων παικτών της χρονιάς.

Παράλληλα, η πρόκριση θα συνοδευόταν από σημαντικό οικονομικό όφελος, που θα μπορούσε να ξεπεράσει τις 500.000 δολάρια, ενώ θα διατηρούσε ανοιχτή και τη διεκδίκηση της θέσης του κορυφαίου Αμερικανού στην παγκόσμια κατάταξη.

Ξαφνικά, ένα backhand παύει να είναι απλό χτύπημα και γίνεται κάτι παραπάνω. Τελικά, ο Αλκαράθ πραγματοποίησε μια σπουδαία ανατροπή με σκορ 6-7(10), 7-5, 6-3.

Νικητής ή χαμένος;

Μερικές φορές αυτό που θα διαχωρίσει τον νικητή από τον ηττημένο δεν είναι οι ώρες προπόνησης, το πόσο ήθελε τη νίκη ή η αγωνιστική του απόδοση εκείνη την ημέρα. Αλλά το πώς διαχειρίστηκε μία απόφαση, ένα δευτερόλεπτο, μία στιγμή.

Όταν το επίπεδο είναι τόσο υψηλό και ολόκληρες διοργανώσεις καθορίζονται από τέτοιες στιγμές, καλό θα ήταν η διάκριση των αθλητών να μη γίνεται βιαστικά: «Νικητής» ή «χαμένος». Αντίθετα, μια πιο σφαιρική ματιά στα γεγονότα θα ήταν και πιο δίκαιη.

Προσπάθησε ξανά ο εν λόγω τενίστας; Πόσες φορές επέμεινε μετά από τις «αποτυχίες» του; Ποιες ήταν οι συνθήκες υπό τις οποίες δεν τα κατάφερε;

Σε κάθε περίπτωση, ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιες στιγμές, που αναδεικνύουν την ομορφιά του κάθε αθλήματος – σε αυτήν την περίπτωση του τένις – και το πώς λειτουργεί κάποιος υπό ακραίες συνθήκες πίεσης.