Μονφίς: «Δεν υπάρχει πολύς χρόνος ακόμα – Να το ευχαριστηθώ»
Ο Γκαέλ Μονφίς μίλησε για την ξεχωριστή ημέρα των 40ών γενεθλίων του, τη νίκη επί του Βαγιέχο και τη συνέχεια της πορείας του στο US Open.
Με τον καλύτερο τρόπο γιόρτασε τα 40ά γενέθλιά του ο Γκαέλ Μονφίς (Νο.311), καθώς επικράτησε του Ντάνιελ Βαγιέχο (Νο.60) και πανηγύρισε την πρόκριση στον δεύτερο γύρο του US Open.
Ο Γάλλος, που συνεχίζει να γράφει τη δική του ξεχωριστή ιστορία στη Νέα Υόρκη, μίλησε στη συνέντευξη τύπου για το ιδιαίτερο συναίσθημα της ημέρας, τη σημασία της νίκης και το πώς βιώνει αυτή την ξεχωριστή στιγμή της καριέρας του.
Μάλιστα, έδωσε και μια εξήγηση για το χτύπημα – σήμα κατατεθέν του, το forehand με άλμα. Παρά το γεγονός ότι είναι πιο δύσκολο από ένα απλό forehand, ο 40χρονος εξήγησε γιατί συνεχίζει να το επιλέγει μέσα στο παιχνίδι.
OH NO, HE DIDN'T! 🤯
The good old ELEVATION SENSATION 🚀 pic.twitter.com/nGFfXqyr3u
Aναλυτικά όσα είπε:
Για τον αγώνα με τον Βαγιέχο: «Ήμουν χαρούμενος με τη νίκη μου. Ένα αργό ξεκίνημα, αλλά ένιωθα ότι είχα πολλά break points, οπότε δεν ανησυχούσα τόσο πολύ για το επόμενο σετ. Ήταν περισσότερο για μένα να κουνήσω καλύτερα τα πόδια μου.
Νομίζω ότι ήμουν πολύ όρθιος. Μετά κάπως αγχώθηκα λίγο, αλλά ήξερα ότι χτυπούσα καλά την μπάλα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, οπότε ήταν θέμα χρόνου. Όταν η ορμή άλλαξε, μπορούσα να κρατήσω την ορμή και να παίξω ένα σπουδαίο παιχνίδι σήμερα».
Για το forehand με το άλμα και την επιλογή του παρά τη δυσκολία που έχει σαν χτύπημα: «Δύο σετ προς ένα, με ένα break υπέρ μου, γιατί όχι; Για να είμαι ειλικρινής, δεν θα έχω πολλές ακόμα ευκαιρίες.
Γιατί όχι; Ναι, είναι πιο δύσκολο, αλλά κάπως…, μου προσφέρει περισσότερη ευτυχία, περισσότερη χαρά. Το δοκίμασα. Ευτυχώς πέτυχε, αλλά είμαι εδώ και για να το ευχαριστηθώ. Δεν υπάρχει πολύς χρόνος και… ήταν η κατάλληλη στιγμή, οπότε γιατί να μην το δοκιμάσω;».
Για το πόσο δύσκολο είναι να βρίσκει ρυθμό, όταν δεν αγωνίζεται σε πολλά τουρνουά: «Είναι πολύ δύσκολο, πολύ δύσκολο. Μίλησα με τον γαλλικό τύπο.
Το συζητήσαμε: πώς να βρούμε την ισορροπία, να κάνουμε αρκετές καλές προπονήσεις με κορυφαίους παίκτες, να αποκτήσουμε την αυτοπεποίθηση να σταθούμε απέναντί τους, γιατί αυτοί οι παίκτες, φυσικά, αγωνίζονται εβδομάδα με την εβδομάδα.
Για να είμαι ειλικρινής, ένιωθα ότι τα τουρνουά στις ΗΠΑ κράτησαν πάρα πολύ, αλλά ταυτόχρονα ήταν και καλό, γιατί μπόρεσα να μείνω και να προπονούμαι καθημερινά με κορυφαίους παίκτες.
Έτσι, κατάφερα να ξαναβρώ την καλή επαφή με την μπάλα και την αυτοπεποίθηση που πηγάζει από την εμπειρία μου, και μετά —όταν σου χαμογελάει και λίγο η τύχη— μπορείς να το εκμεταλλευτείς. Αυτό ακριβώς συνέβη απόψε».