Έλενα Ριμπάκινα: Από τα μοναχικά ταξίδια στην κορυφή του κόσμου

Μπορεί σήμερα η Έλενα Ριμπάκινα να βρίσκεται στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, ωστόσο λίγα χρόνια νωρίτερα ακόμη και η συνέχεια της καριέρας της έμοιαζε αμφίβολη.

Η κατάκτηση τoυ US Open έφερε ξανά στο προσκήνιο όσα είχε αποκαλύψει ο πατέρας της, Αντρέι Ριμπάκιν, λίγες ημέρες μετά τον πρώτο Grand Slam τίτλο της κόρης του, στο Wimbledon το 2022.

Η ιστορία της Έλενα Ριμπάκινα δεν ξεκινά από ένα υπερσύγχρoνο προπονητικό κέντρο ούτε από μια οικογένεια που μπορούσε να χρηματοδοτήσει απεριόριστα την καριέρα της. Μπορεί οι δυνατότητές της να προμήνυαν από νωρίς μια σπουδαία πορεία, όμως ο δρόμος προς την κορυφή ήταν γεμάτος δυσκολίες, κυρίως στο οικονομικό κομμάτι.

Ο πατέρας της, Αντρέι, το θυμάται χαρακτηριστικά:

«Ο μισθός μου ήταν τόσο μικρός που δεν μπορούσε να καλύψει την καριέρα της κόρης μου στο τένις. Και η σύζυγός μου εργαζόταν, περίπου τα ίδια βγάζαμε. Με τα δεδομένα του τένις, ξοδεύαμε ψίχουλα για τη Λένα».

Με αυτά τα δεδομένα, η νεαρή τενίστρια άρχισε να ταξιδεύει μόνη της για να αγωνιστεί στα τουρνουά.

«Μέχρι τα 18 της ταξίδευε μόνη και αυτό ήταν πραγματικά παράδοξο. Θυμάμαι έναν τελικό απέναντι στην Ντανίλοβιτς, είτε στην Κροατία είτε στην Τουρκία. Εμείς καθόμασταν όλοι στο σπίτι και περιμέναμε τηλεφώνημα. Είχαν ήδη περάσει πάνω από τρεις ώρες. Λίγο αργότερα τηλεφωνεί η Λένα και μας λέει πως κέρδισε».

«Τρεις-τέσσερις φορές τον χρόνο μπορούσε να ταξιδέψει η μητέρα της και άλλες τόσες εγώ. Έτσι περνούσαν όλες οι διακοπές μας. Μόνο μία φορά κατάφερε να πάει σε τουρνουά μαζί με προπονητή και άλλη μία με sparring partner».

Όλα κατέληγαν στο οικoνομικό. Η Ριμπάκινα παρέμεινε στην εθνική ομάδα της Ρωσίας μέχρι τα 19 της, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη αθλήτρια, καθώς δεν υπήρχαν οι οικονομικές δυνατότητες για να ακολουθήσει νωρίτερα μια πλήρως επαγγελματική πορεία.

«Όταν οι άλλες στα 18-19 τους έπαιζαν ήδη στο WTA και προσπαθούσαν να βγάλουν χρήματα, η Λένα κέρδιζε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την εθνική junior της Ρωσίας.

Από τη μία ήταν λυπηρό που δεν μπορούσαμε να τη δούμε από κοντά. Από την άλλη, δεν είχαμε άλλη επιλογή. Πάντα υπήρχε έλλειψη χρημάτων και η Λένα το περνούσε μέσα της όλο αυτό».

«Θα σταματήσουμε το επαγγελματικό τένις»

Στα 18 της, η Ριμπάκινα βρέθηκε μόνη στην Αμερική, στο junior US Open. Κατά τη διάρκεια του αγώνα η αιμοσφαιρίνη της έπεσε απότομα, ένιωσε αδιαθεσία και λιποθύμησε, με αποτέλεσμα να μην της επιτρέψoυν να συνεχίσει.

«Για εμάς ήταν τεράστιο σοκ. Τότε με τη μητέρα της αποφασίσαμε: “Τέλος. Αυτό είναι το τελευταίο ταξίδι στο οποίο πηγαίνει μόνη της. Και αφού εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε χρήματα για να ταξιδεύουμε, θα σταματήσουμε τον επαγγελματικό αθλητισμό”».

Ο πατέρας της υποστηρίζει μάλιστα ότι, παρά το γεγονός πως εκπρόσωποι της ρωσικής ομοσπονδίας βρίσκονταν εκεί, η οικογένεια δεν έλαβε τη βοήθεια που περίμενε.

Η σκέψη της οικογένειας στράφηκε τότε στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Περίπου 15 ιδρύματα από τις ΗΠΑ και τον Καναδά είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, προσφέροντας αθλητικές υποτροφίες που θα κάλυπταν τα έξοδα των σπουδών της.

«Μου φαινόταν ο μοναδικός δρόμος για εκείνη», παραδέχεται ο πατέρας της, ο οποίος κρατούσε μάλιστα σημειώσεις για τα πανεπιστήμια σε ένα ειδικό τετράδιο. Η επιλογή που προτιμούσαν ήταν το Μαλιμπού.

Τελικά, όμως, η Ριμπάκινα δεν εγκατέλειψε το τένις. Άνθρωποι που πίστεψαν στις δυνατότητές της προσπάθησαν να τη στηρίξουν οικονομικά, ενώ καθοριστική ήταν και η βοήθεια του επιχειρηματία Αρκάντι Λίφσιτς. Της παραχώρησε δωρεάν γήπεδα στο Σκόλκοβο, κάλυψε ορισμένα έξοδα αγώνων και της εξασφάλισε γυμνάστρια, την πέντε φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σύγχρονο πένταθλο, Ιρίνα Κισέλεβα.

«Εκείνος το έκανε εντελώς ανιδιοτελώς, φιλικά. Δεν υπογράψαμε τίποτα, ενώ είμαστε πολύ ευγνώμονες και για την Κισέλεβα», αποκάλυψε ο Αντρέι Ριμπάκιν.

Η απόφαση που άλλαξε την πορεία της

Η μετάβαση από τo ρωσικό τένις στο Καζακστάν δεν ήταν μια απλή αλλαγή χώρας. Ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία η οικογένεια αναζητούσε απεγνωσμένα έναν τρόπο ώστε η Έλενα να συνεχίσει την επαγγελματική της πορεία.

Η οικογένεια είχε ήδη συμφωνήσει με το Καζακστάν όταν ήρθε η νέα πρόταση του Λίφσιτς, αυτή τη φορά για να παραμείνει η Ριμπάκινα στη Ρωσία.

«Η προσφορά του Λίφσιτς ήρθε εκ των υστέρων — αφού είχαμε ήδη συμφωνήσει με το Καζακστάν. Δεν ήταν σωστό να κάνουμε πίσω. Και δεν ήταν μόνο, ούτε καν τόσο, θέμα χρημάτων, όσο θέμα της στάσης της ομοσπονδίας του Καζακστάν απέναντί μας».

«Ειλικρινά, αφού πήγαμε εκεί, αισθανθήκαμε ελεύθεροι άνθρωποι. Αλλά με όλους όσοι μας βοήθησαν μοιραζόμαστε και τις χαρές και τις δυσκολίες. Αυτό που μας κέρδισε αμέσως στους Καζάκους ήταν ότι μας είπαν από την αρχή: “Αναπτύσσουμε το τένις στη χώρα και το εμπορικό κομμάτι δεν μας ενδιαφέρει καθόλου”. Δηλαδή δεν είχαν σκοπό να βγάλουν χρήματα από τη Λένα».

Η οικογένεια ένιωσε πως απέναντί της δεν είχε ανθρώπους που έβλεπαν τη Ριμπάκινα απλώς ως μια επένδυση, αλλά μια ομοσπονδία που ήθελε να τη βοηθήσει να εξελιχθεί.

Η επιλογή, πάντως, δεν ήταν εύκολη για όλoυς.

«Νομίζω ότι χάρη στο Καζακστάν εξελίχθηκε πιο γρήγορα. Για μένα ήταν δύσκολη επιλογή, για εκείνη πιο εύκολη. Είναι ήδη διαφορετικός άνθρωπος — πολίτης του κόσμου. Εμείς είμαστε δεμένοι με τον τόπο και την πατρίδα. Η Λένα όχι».

Όταν ο Αντρέι Ριμπάκιν ρωτήθηκε αν, χωρίς το Καζακστάν, θα υπήρχε επαγγελματική καριέρα για την κόρη του, δεν θέλησε να δώσει μια απόλυτη απάντηση.

«Δύσκολο να πω. Δεν ξέρω τι θα γινόταν με τους επενδυτές. Νομίζω ότι χάρη στο Καζακστάν εξελίχθηκε πιο γρήγορα».

Μια απόφαση που τότε έμοιαζε με αναζήτηση διεξόδου από ένα αδιέξοδο, εξελίχθηκε τελικά σε ένα από τα σημαντικότερα σημεία καμπής στην καριέρα της.

Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα

Το 2022, λίγες ημέρες μετά τον θρίαμβο στο Wimbledon, η κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης έμοιαζε ακόμη με μακρινό στόχo. Για την οικογένεια της Ριμπάκινα, όμως, ήταν ένας στόχος που υπήρχε από πολύ νωρίς.

«Πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει Νο 1 στον κόσμο;» ρωτήθηκε τότε ο πατέρας της.

«Σήμερα έχει το καλύτερο σερβίς από όλες. Αλλά αυτό από μόνο του δεν σημαίνει τίποτα. Αν σε αυτό το σερβίς προσθέσει πολύ λιγότερα αβίαστα λάθη, τότε μπορεί να διεκδικήσει την πρώτη θέση».

Ο στόχος, όπως έλεγε, υπήρχε ήδη.

«Ο στόχος υπάρχει. Και το πιστεύουμε. Όταν ήταν μικρή, είπε κάποτε στον παππού της: “Θέλω να γίνω η πρώτη!” Και προς αυτόν τον στόχο προχωρά».

Τότε, όμως, η διαδρομή δεν ήταν καθόλου δεδoμένη. Η Ριμπάκινα είχε ήδη κατακτήσει το πρώτο της Grand Slam, αλλά είχε περάσει οικονομικές δυσκολίες, είχε ταξιδέψει μόνη της σε τουρνουά και είχε φτάσει ακόμη και στο σημείο να σκεφτεί την εγκατάλειψη του τένις.

«Το τένις πάντως δεν πρόκειται να το εγκαταλείψει, αν και τέτοιες σκέψεις είχε ακόμη και πριν από περίπου έξι μήνες», έλεγε ο πατέρας της.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, εκείνη η παιδική φράση στον παππού της δεν είναι πλέον ένα όνειρo. Η Έλενα Ριμπάκινα, έπειτα από την εξαιρετική της πορεία στο US Open, ανέβηκε στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης. Τότε ήταν απλώς μια πρόβλεψη. Σήμερα είναι ιστορία.