Τζόκοβιτς: «Πιστεύω ότι είμαι προορισμένος για να παίζω τένις»

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς μίλησε για την ξεχωριστή σχέση του με την Κίνα, το σερί που ήθελε να συνεχίσει και τη νοοτροπία που του επιτρέπει να συνεχίζει την νικηφόρα πορεία του στο tour.

Ο κορυφαίος τενίστας (Νο.11) επέστρεψε στο Πεκίνο μετά από 11 χρόνια και κατάφερε να κατακτήσει για 7η φορά τον τίτλο στη διοργάνωση, συνεχίζοντας το αήττητο σερί του.

Ο Σέρβος βρισκόταν μπροστά με 1-0 σετ και 0-1 στα γκέιμ, όταν ο Αυστραλός αντίπαλός του, Άλεξ Ντε Μινόρ χρειάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα, καθώς ένιωσε ενοχλήσεις στον προσαγωγό του.

Έπειτα από τον θρίαμβό του στο Πεκίνο, ο ίδιος πρόσθεσε έναν ακόμη τίτλο στο ενεργητικό του και πλεόν έχει φτάσει στους 102, εξακολουθώντας να γράφει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του παγκόσμιου τένις.

Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά την ολοκλήρωση του αγώνα, μίλησε για την αγάπη του για την πόλη και τους ανθρώπους της, ενώ τόνισε πως πιστεύει ότι είναι προορισμένος να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται σήμερα.

Αναλυτικά όσα είπε:

«Το Πεκίνο ήταν πάντα το ευτυχισμένο μου μέρος»

«Για να είμαι ειλικρινής, έφτασα εδώ αρκετά νωρίς, το Σάββατο, πριν από περισσότερες από 10 ημέρες. Ήθελα πραγματικά να βρεθώ στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, να προετοιμαστώ όσο καλύτερα μπορούσα, ώστε να έχω την εβδομάδα που, ευτυχώς, είχα. Ήθελα να συνεχίσω το σερί.

Το Πεκίνο ήταν πάντα το ευτυχισμένο μου μέρος και συνεχίζει να είναι. Πάντα έχω υψηλές προσδοκίες από τον εαυτό μου. Οι στόχοι και οι επιθυμίες μου είναι πάντα υψηλοί, ιδιαίτερα σε ένα μέρος όπου δεν είχα χάσει ποτέ στο παρελθόν», δήλωσε ο Νόλε και στη συνέχεια πρόσθεσε:

«Έχουν περάσει 11 χρόνια από την τελευταία φορά που ήμουν εδώ. Είχα μια χρονιά γεμάτη δυσκολίες και προκλήσεις, χωρίς πολλά σπουδαία αποτελέσματα μετά τον τελικό του Australian Open. Δεν ήξερα πώς θα αισθανόμουν, γιατί το αμερικανικό swing ήταν απογοητευτικό, τόσο από άποψη αίσθησης στο court όσο και σε ό,τι αφορά την υγεία και τη φυσική μου κατάσταση.

Πρέπει να πω ότι δυσκολεύτηκα και σε κάποιους από τους αγώνες εδώ. Κατάφερα, όμως, να αντέξω, να παλέψω μέχρι τέλους και να βρω βαθιά μέσα μου τις δυνάμεις. Κατάφερα να ανατρέψω την κατάσταση σε ορισμένα παιχνίδια.

Φυσικά, είμαι πολύ περήφανος για αυτό το επίτευγμα. Ήρθε την καλύτερη δυνατή στιγμή ως μια ένεση αυτοπεποίθησης, ως απόδειξη ότι μπορώ ακόμη να αγωνίζομαι στο υψηλότερο επίπεδο. Το να κερδίζεις τρεις παίκτες του Top 10 μέσα σε τρεις συνεχόμενες ημέρες είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα. Προφανώς, είμαι γεμάτος χαρά».

«Οι άνθρωποι εδώ με κάνουν να νιώθω σαν να παίζω στην πατρίδα μου»

Στη συνέχεια, θέλησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του στους Κινέζους φιλάθλους, οι οποίοι τον στηρίζουν πάντα θερμά, αποκαλύπτοντας πως τέτοια υποστήριξη δεν έχει λάβει πουθενά αλλού, πέρα από τη Σερβία.

«Θα ήθελα για ακόμη μία φορά να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για την απίστευτη υποστήριξη. Ειλικρινά, οι Κινέζοι φίλαθλοι είναι πιθανότατα οι πιο εκπληκτικοί φίλαθλοι του τένις που βλέπω οπουδήποτε στον κόσμο.

Αυτή η χώρα πάντα μου έχει προσφέρει πολλή υποστήριξη. Φέτος ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε που ήμουν εδώ. Δεν ήξερα τι να περιμένω. Ένιωθα ότι θα υπήρχε θετική ενέργεια και αλληλεπίδραση. Δεν περίμενα, όμως, το στάδιο να είναι γεμάτο σε κάθε αγώνα, από τον πρώτο γύρο, και τον κόσμο να είναι τόσο χαρούμενος και παθιασμένος με την παρουσία μου εδώ, με το να παίζω μπροστά τους.

Είναι, χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη υποστήριξη από το κοινό που έχω οπουδήποτε εκτός από τη Σερβία. Εδώ, στην Κίνα. Ο αριθμός των δώρων που μου δίνουν, ο χρόνος που αφιερώνουν για να μπορέσουν έστω και για λίγο να επικοινωνήσουν μαζί μου, περιμένοντας έξω από το ξενοδοχείο, στο κλαμπ του τένις, στο στάδιο, έξω από αυτό, είναι πραγματικά αξιοσημείωτος.

Προσπαθώ πάντα να θυμίζω στον εαυτό μου πόσο ξεχωριστό είναι αυτό, πόσο προνομιούχος είμαι. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί παίζω καλά στην Κίνα, γιατί αισθάνομαι καλά, επειδή οι άνθρωποι με κάνουν να νιώθω σαν να είμαι Κινέζος, σαν να παίζω στην πατρίδα μου.

Το μόνο που χρειάζομαι είναι να μάθω κινέζικα και να πάρω το διαβατήριο και είμαστε εντάξει», είπε χαμογελώντας.

«Πιστεύω ότι είμαι προορισμένος για να παίζω τένις»

O Τζόκοβιτς κλήθηκε επίσης να εξηγήσει πώς εξακολουθεί, ακόμη και έπειτα από περισσότερες από δύο δεκαετίες καριέρας, να βρίσκει τον τρόπο να παλεύει μέχρι τέλους και να ανατρέπει δύσκολες καταστάσεις, απέναντι σε αντιπάλους που έχουν τα μισά του χρόνια.

«Δεν είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι. Είναι κάτι που πραγματικά πρέπει να χτιστεί. Πρέπει να αναπτυχθεί. Αναπτύσσεται εκείνες τις εβδομάδες ή τις ημέρες που κανείς δεν σε παρακολουθεί.

Όταν όλοι παρακολουθούν, φυσικά, μέσα στο court, είτε σε θαυμάζουν είτε σε κριτικάρουν. Ο καθένας το βλέπει από τη δική του οπτική και έχει τη δική του κρίση για το πώς παίζεις, τι θα έπρεπε να είχες κάνει, πώς το κάνεις.

Το θέμα είναι ότι ένα ατομικό άθλημα όπως το τένις απαιτεί 100% δέσμευση και αφοσίωση στο άθλημα, όχι μόνο όταν πρόκειται για την προπόνηση, αλλά όταν πρόκειται για ολόκληρο τον τρόπο ζωής.

Με όλο τον σεβασμό προς όλα τα άλλα αθλήματα, νομίζω ότι υπάρχουν απίστευτα αθλήματα εκεί έξω, είμαι μεγάλος φίλαθλος του αθλητισμού, αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει άθλημα σαν το τένις.

Αν μια μέρα δεν αισθάνεσαι καλά, είσαι εκτός. Δεν μπορείς να καθίσεις στον πάγκο και να έρθει κάποιος άλλος να σε αντικαταστήσει.

Είναι επίσης ένα αρκετά σκληρό άθλημα, επειδή έχει σύστημα νοκ άουτ. Έχουμε ένα τουρνουά τον χρόνο, το World Tour Finals στο Τορίνο, όπου υπάρχει όμιλος. Όλα τα υπόλοιπα είναι νοκ άουτ.

Αν χάσεις στον πρώτο γύρο επειδή μια μέρα δεν κοιμήθηκες καλά, έπαθες τροφική δηλητηρίαση, οτιδήποτε κι αν είναι, χάνεις και είσαι εκτός. Αλλά αυτό είναι που κάνει επίσης το άθλημά μας τόσο απαιτητικό και τόσο ξεχωριστό.

Οπότε νομίζω ότι η μεγάλη απάντηση σε αυτό είναι πραγματικά το grit, η αφοσίωση και αυτό το πνεύμα του «δεν πεθαίνω ποτέ», που είναι πάντα μαζί μου.

Όταν βρίσκομαι στο court, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται απέναντί μου, πραγματικά δεν χαρίζω τίποτα. Πιέζω τον εαυτό μου στα απόλυτα όριά του, ιδιαίτερα όταν παίζεις τελικούς μεγάλων τουρνουά μπροστά σε ένα γεμάτο στάδιο.

Ναι, πάντα αισθάνομαι αυτή την επιπλέον πίεση και τη σημασία της προνομιακής θέσης που έχω, όταν βγαίνω σε οποιοδήποτε τουρνουά, σε οποιοδήποτε court στον κόσμο, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια.

Υπάρχει κάτι πολύ ξεχωριστό στο να βγαίνεις σε ένα court και να είσαι αυτός που είσαι. Ο κόσμος περιμένει από εσένα να είσαι στα καλύτερά σου. Αυτό προσθέτει και ευθύνη.

Είναι ένας παράγοντας που με παρακινεί. Αν δεν αισθάνεσαι καλά, όμως, μπορεί επίσης να σε επιβαρύνει. Μπορεί να νιώσεις τόσο μεγάλο βάρος στους ώμους σου.

Αλλά αυτό είναι που πιστεύω ότι είμαι προορισμένος να κάνω. Πραγματικά πιστεύω ότι ο Θεός μου έδωσε αυτή την ευκαιρία και το ταλέντο να είμαι αυτός που είμαι και να βρίσκομαι εκεί που βρίσκομαι.

Είμαι ευγνώμων. Προσπαθώ να εκπληρώσω την αποστολή και τις δυνατότητές μου όσο περισσότερο μπορώ.

Οι άνθρωποι έρχονται, όπως ανέφερε, από όλη την Κίνα ή από όλο τον κόσμο για να σε δουν ίσως μία φορά στη ζωή τους. Ο Κόμπι Μπράιαντ συνήθιζε να το λέει αυτό.

Πάντα ήθελε να παίζει, γιατί πιθανότατα υπάρχει πάντα τουλάχιστον ένας ή περισσότεροι φίλαθλοι που έρχονται ίσως για τη μοναδική φορά στη ζωή τους για να σε δουν να αγωνίζεσαι.

Δεν παίζεις μόνο για τον εαυτό σου. Παίζεις για τους ανθρώπους, για το άθλημα. Υπάρχουν πολλά περισσότερα που κουβαλάς όταν είσαι ένας παίκτης-σταρ».

«Είμαι μεγάλος θαυμαστής της Κίνας»

«Σέβομαι πάρα πολύ την κινεζική κουλτούρα και παράδοση.

Στην πραγματικότητα, έμενα σε ένα ξενοδοχείο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Summer Palace. Πήγαινα εκεί κάθε μέρα», είπε χαμογελώντας. «Δεν κάνω πλάκα. Πήγαινα εκεί κάθε μέρα. Ήταν κατά κάποιον τρόπο μέρος της ρουτίνας μου, να κάνω μια βόλτα γύρω από το Summer Palace.

Έχει πολύ κόσμο, ναι. Βάζω το καπέλο και τα γυαλιά μου και τρέχω ή περπατάω και απλώς πηγαίνω να εξερευνήσω τη φύση. Αγαπώ τους λόφους. Απλώς το να βρίσκομαι μέσα στη φύση και ανάμεσα στα δέντρα μού δίνει, κατά κάποιον τρόπο, ένα καλό ξεκίνημα στη μέρα, μια καλή βόλτα.

Αλλά αυτό το Summer Palace είναι κάτι περισσότερο από απλή φύση. Είναι ένα εκπληκτικό μέρος, αλλά έχει και απίστευτη ιστορία και παράδοση.

Μπορείς να το αισθανθείς αυτό σε κάθε σου βήμα, με τόσες απίστευτες δυναστείες που κυβέρνησαν τη χώρα.

Ενδιαφέρομαι πάρα πολύ για την κινεζική κουλτούρα. Πάντα ενδιαφερόμουν.

Η παραδοσιακή κινεζική ιατρική ήταν ένας από τους αγαπημένους μου δρόμους που ακολούθησα, ας πούμε, σε ό,τι αφορά την ιατρική και την υγεία.

Έχω επίσης ασχοληθεί με κάποιες από τις αρχαίες πρακτικές, όπως το Qigong.

Είμαι μεγάλος θαυμαστής της Κίνας. Πραγματικά είμαι.

Και πάλι, αυτά τα αποτελέσματα δεν αποτελούν έκπληξη. Δεν είναι τυχαία. Όλα αυτά τα πράγματα λειτουργούν συμπληρωματικά μεταξύ τους και με κάνουν να αισθάνομαι πραγματικά καλά εδώ», είπε ο Νόλε συνεχίζοντας να δείχνει την εκτίμηση που τρέφει για την κουλτούρα και τους ανθρώπους της χώρας.

«Θα επιστρέψω στην Κίνα, αυτό είναι σίγουρο»

Κλείνοντας, ο Τζόκοβιτς ρωτήθηκε για το αν θα επιστρέψει στο Πεκίνο και στο μέλλον, ερώτηση στην οποία θα έλεγε κανείς πως απάντησε… διπλωματικά, διαβεβαιώνοντας ωστόσο πως σίγουρα θα ξαναγυρίσει.

«Θα δούμε», ανέφερε λακωνικά και έπειτα αποκάλυψε: «Σίγουρα θα επιστρέψω στο Πεκίνο. Με ποιον ρόλο και με ποιον τρόπο, δεν το ξέρω ακόμη. Αυτή τη στιγμή δεν κάνω σχέδια τόσο μακροπρόθεσμα. Περισσότερο ακολουθώ το πώς αισθάνομαι, πόσο καλά παίζω, πόσο γρήγορα μπορώ να ανακάμψω. Το πρόγραμμα αλλάζει αρκετά. Δεν είναι τόσο αυστηρά καθορισμένο όσο ήταν τα προηγούμενα 20 χρόνια.

Αλλά θα επιστρέψω στην Κίνα, αυτό είναι σίγουρο. Θα δούμε. Δεν ξέρω αν θα αγωνιστώ σε κάποιο τουρνουά. Θα το ήθελα. Ένας χρόνος είναι αυτή τη στιγμή αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να μπορώ να γνωρίζω το πρόγραμμά μου.

Αλλά ναι, θα ήθελα επίσης αυτό το αήττητο σερί να παραμείνει αήττητο. Θα ήταν ωραίο».