Τζόκοβιτς: «Περήφανος που επιστρέφω στο US Open για 20ή χρονιά»
Στην μακροβιότητα της καριέρας του, το νέο του ντοκιμαντέρ και τον πρόωρο αποκλεισμό του στο Σινσινάτι αναφέρθηκε ο Νόβακ Τζόκοβιτς ενόψει της έναρξης του US Open.
Ο θρυλικός τενίστας που θα επιδιώξει να κατακτήσει τον 25ο major τίτλο του στη Νέα Υόρκη μίλησε για τη μακροχρόνια παρουσία του στο κορυφαίο επίπεδο, με αφορμή την 20ή συμμετοχή του στο US Open, θυμούμενος μάλιστα πως στην πρώτη του εμφάνιση στη Νέα Υόρκη είχε αντιμετωπίσει τον Γκαέλ Μονφίς.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στο ντοκιμαντέρ του «The Wolf in Winter», αλλά και στις μεθόδους που τον έχουν βοηθήσει να παραμένει υγιής και ανταγωνιστικός όλα αυτά τα χρόνια.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για τη συμπλήρωση 20 συμμετοχών στο US Open: «Είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό. Προφανώς, η μακροβιότητα ήταν πάντα ένας από τους στόχους μου όταν ήμουν νεότερος. Ήθελα να έχω μια μεγάλη καριέρα, να έχω περισσότερες ευκαιρίες στα Grand Slam και να παραμείνω υγιής για αρκετό καιρό, ώστε να μπορώ να αγωνίζομαι για όσο περισσότερα χρόνια γίνεται».
Είναι υπέροχο να γνωρίζω ότι επιστρέφω στα Grand Slam για 20 χρόνια στη σειρά. Έχω δει κάπου ότι είμαστε τρεις ή τέσσερις που παίξαμε τότε, το 2006. Νομίζω ότι ήταν ο Βαβρίνκα, ίσως ο Μονφίς και ο Τσίλιτς. Είναι ωραίο να γυρίζεις τον χρόνο πίσω.
Μάλιστα, νομίζω ότι έπαιξα στο πρώτο μου US Open απέναντι στον Μονφίς, σε έναν αγώνα πέντε σετ. Και να που 20 χρόνια αργότερα είμαστε και οι δύο ακόμα εδώ, συνεχίζουμε να παλεύουμε και εκπροσωπούμε την παλαιότερη γενιά».
Για το ντοκιμαντέρ «The Wolf in Winter»:
«Είμαι περήφανος που μπορώ να παρουσιάσω στον κόσμο την ιστορία μου και για πρώτη φορά σε αυτή τη μορφή. Χρειάστηκαν χρόνια για να ολοκληρωθεί και να πραγματοποιηθεί αυτό το project.
Δεν ήταν ένα ανεξάρτητο project. Έγινε μαζί με το Amazon Prime και είμαι ευγνώμων για τη στήριξή τους και για την προθυμία τους να συνεργαστούν σε αυτό. Ο Τζέισον, ο οποίος ήταν ο σκηνοθέτης του “Last Dance”, έχει κάνει φυσικά μεγάλη επιτυχία με το ντοκιμαντέρ για τον Μάικλ Τζόρνταν, οπότε ήταν υπέροχο που συμμετείχε και θέλησε να αφηγηθεί τη δική μου ιστορία μέσα από τη δική του ματιά.
Για μένα ήταν μια πρώτη και μοναδική εμπειρία. Προσωπικά, αισθάνομαι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Θα ήθελα να εμβαθύνω σε πολλά διαφορετικά θέματα. Ελπίζω να υπάρχει περισσότερο ενδιαφέρον και μεγαλύτερη διάθεση να εξερευνηθούν διαφορετικές πτυχές της καριέρας μου. Από αυτά που ακούω και διαβάζω, φαίνεται πως υπάρχει.
Θα ήμουν ανοιχτός να το κάνω ίσως σε μια ελαφρώς διαφορετική μορφή, σε μορφή σειράς, γιατί υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορώ και θέλω να μοιραστώ με το κοινό. Σε ένα ντοκιμαντέρ 90 λεπτών ήταν πραγματικά δύσκολο να χωρέσουν όλα και να προσπαθήσουμε να πούμε ολόκληρη την ιστορία. Πολλά πράγματα έμειναν εκτός ή παρουσιάστηκαν για πολύ λίγο χρόνο.
Παρόλα αυτά, όντας στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας, είναι δύσκολο για μένα να είμαι αντικειμενικός. Είμαι αρκετά προκατειλημμένος και υποκειμενικός, οπότε αφήνω, κατά κάποιον τρόπο, την κριτική και τις απόψεις στους άλλους. Μέχρι στιγμής ακούω κυρίως θετικά σχόλια, κάτι που είναι όμορφο.
Ήταν μια διαφορετική εμπειρία για μένα, γιατί δεν ήμουν συνηθισμένος να έχω κάμερες στο σπίτι μου, μαζί με την οικογένειά μου, ενώ ζούμε την καθημερινότητά μας. Ήταν κάποιος που ουσιαστικά έγινε μέρος του σπιτιού και μου έκανε αρκετά προσωπικές και βαθιές ερωτήσεις σχετικά με την ψυχική μου κατάσταση και άλλα θέματα.
Ήταν δύσκολο για μένα με έναν τρόπο να ανοιχτώ και να δημιουργήσω χώρο για κάτι τέτοιο, αλλά κατάλαβα επίσης ότι πιθανότατα αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να παρουσιαστεί η ιστορία με τον πιο αυθεντικό τρόπο, κάτι που σέβομαι. Όταν βλέπω άλλα ντοκιμαντέρ, πάντα μου αρέσει να βλέπω αυτή την ωμή, ανείπωτη και αυθεντική ιστορία ενός αθλητή ή οποιουδήποτε ανθρώπου προσπαθείς να παρουσιάσεις».
Για το αν θα μοιραστεί τις μεθόδους που τον έχουν βοηθήσει να παραμένει υγιής: «Το κάνω εδώ και χρόνια απευθείας με αθλητές. Και λέω σκόπιμα “αθλητές”, γιατί υπάρχουν αθλητές από διαφορετικά αθλήματα που επικοινωνούν μαζί μου. Δεν πρόκειται να αναφέρω ονόματα, για λόγους ιδιωτικότητας και σεβασμού, αλλά το κάνω εδώ και χρόνια.
Είτε μοιράζομαι εγώ πράγματα είτε ζητάω συμβουλές, καθοδήγηση και απλώς επικοινωνώ με άλλους αθλητές, γιατί πιστεύω ότι πάντα μπορείς να μάθεις. Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης μου. Μπορείς πάντα να μάθεις, ιδιαίτερα από ανθρώπους που σκέφτονται παρόμοια με εσένα ή βρίσκονται στον ίδιο χώρο και περνούν παρόμοιες εμπειρίες.
Όσον αφορά το να μοιραστώ αυτές τις γνώσεις με πιο οργανωμένο τρόπο, μέσω διαφορετικών μορφών, όπως τα media ή ένα βιβλίο, ναι, απολύτως. Δουλεύουμε πάνω σε αυτό και θα έρθει στο άμεσο μέλλον».
Για την πρόωρη ήττα του από τον Τιράντε στο Σινσινάτι και την προετοιμασία του για το US Open: «Δεν μου αρέσουν οι πρόωρες ήττες πουθενά, για να είμαι ειλικρινής, αλλά μου έδωσε χρόνο να προετοιμαστώ για το US Open με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είχα σχεδόν μερικές εβδομάδες, στην πραγματικότητα δύο εβδομάδες, για να προπονηθώ πραγματικά και να φέρω το σώμα και το μυαλό μου στην κατάλληλη κατάσταση για αυτό που έρχεται.
Αν είμαι προετοιμασμένος; Νιώθω ότι είμαι όσο καλύτερα μπορώ. Αλλά είναι διαφορετικό να προπονείσαι και μετά να βγαίνεις στο Arthur Ashe Stadium και να παίζεις best-of-five. Δεν παίζεις συνήθως best-of-five στις προπονήσεις.
Θα δούμε πώς θα πάει. Τα πρώτα ματς είναι πάντα για μένα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, αρκετά απαιτητικά. Οπότε ελπίζω να ξεπεράσω το πρώτο εμπόδιο και να χτίσω από εκεί και πέρα».
Για τον Κέι Νισικόρι: «Το έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν, ο Κέι είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που έχω αντιμετωπίσει και που έχω δει να παίζει. Απίστευτο footwork, τόσο γρήγορος, τόσο άνετος στο να είναι επιθετικός και να παίζει κοντά στη γραμμή, ενώ μπορούσε να παίζει εξίσου γρήγορα, καλά και με ακρίβεια σε όλες τις επιφάνειες.
Ήταν ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος. Είναι απλώς λυπηρό το γεγονός ότι αντιμετώπισε τόσα πολλά προβλήματα τραυματισμών στην καριέρα του. Είμαι σίγουρος ότι θα είχε πετύχει ακόμη περισσότερα αν ήταν λίγο πιο υγιής στην καριέρα του.
Του εύχομαι τα καλύτερα στη συνταξιοδότησή του. Προφανώς έχει γράψει ιστορία για το ιαπωνικό τένις και τον ιαπωνικό αθλητισμό και ο ίδιος, η οικογένειά του και οι άνθρωποί του θα πρέπει να είναι περήφανοι για όλα όσα έχει πετύχει».