Τσιτσιπάς για τη συνεργασία με τον πατέρα του: «Έδειξα υπερβολική υπομονή»
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς εξήγησε πώς βίωσε την αβεβαιότητα πριν από το Μόντρεαλ και σχολίασε το «διαζύγιο» με τον πατέρα του.
Μετά την πρόκρισή του στον δεύτερο γύρο του ATP Masters 1000 του Μόντρεαλ και μιλώντας στη συνέντευξη τύπου, ο Στέφανος Τσιτσιπάς (Νο.53) δεν στάθηκε μόνο στην αγωνιστική του παρουσία.
O 27χρονος αναφέρθηκε επίσης στην αβεβαιότητα που υπήρχε για τη συμμετοχή του στη διοργάνωση, στην επιστροφή του στα προκριματικά ενός Masters ύστερα από πολλά χρόνια, καθώς και στη νέα σελίδα που έχει ανοίξει στην καριέρα του μετά το τέλος της συνεργασίας με τον πατέρα του.
Παράλληλα, μίλησε για τη σημασία της σχέσης πατέρα-προπονητή, εξηγώντας γιατί θεωρεί την περίπτωση της οικογένειας Σέλτον πρότυπο στο επαγγελματικό τένις.
Ο Στέφανος θα κληθεί να αντιμετωπίσει πλέον στον τρίτο γύρο της διοργάνωσης τον Ζοάο Φονσέκα (Νο.27), για μια θέση στους «16» του τουρνουά.
Some Stefanos magic to start off Day 3 💫 @stefanos #OBN26 pic.twitter.com/Hcs4OZl9xb
Αναλυτικά, όσα είπε:
Για την αβεβαιότητα της συμμετοχής του και την πρώτη φορά των προκριματικών: «Στο μυαλό μου, υπήρχε πιθανότητα περίπου 75% να μην αγωνιστώ. Υπήρχε, βέβαια, και μια μικρή ελπίδα, γύρω στο 25%, ότι ίσως σταθώ τυχερός και εξασφαλίσω μια θέση ως επιλαχών στα προκριματικά.
Τελικά αυτό ακριβώς συνέβη και ήταν ευχάριστο. Δεν γνώριζα καλά τη διαδικασία, καθώς έχω να παίξω σε προκριματικά τουρνουά Masters 1000 εδώ και πάρα πολύ καιρό – ή ίσως και να μην έχω παίξει ποτέ.
Επομένως, δεν ήξερα ακριβώς πώς λειτουργεί το σύστημα: για παράδειγμα, ότι πρέπει να κάνεις επίσημη δήλωση συμμετοχής (sign-in) ενώ βρίσκεσαι ήδη στα προκριματικά – κάτι που αγνοούσα.
Όμως τώρα είμαι εδώ, χαίρομαι που μπορώ να παίξω στον δεύτερο γύρο και θα έλεγα ότι έχω διανύσει μεγάλη απόσταση».
Για το «διαζύγιο» με τον πατέρα του και τον νέο προπονητή: «Αυτό είναι ένα κεφάλαιο που θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Νομίζω ότι έδειξα υπερβολική υπομονή και ήμουν υπερβολικά διαλλακτικός στον τρόπο που χειρίστηκα ορισμένα πράγματα, και αυτός είναι ο λόγος που καθυστέρησε τόσο πολύ η αλλαγή.
Αλλά έτσι λειτουργεί η ζωή: ορισμένα πράγματα έρχονται τη στιγμή που πρέπει. Έχω μια φιλοσοφία πολύ κοντά στη βουδιστική, όσον αφορά αυτό το κομμάτι. Τώρα είμαστε εδώ και κάνουμε τα πράγματα με τον τρόπο που μου αρέσει.
Θέλω να γίνεται έτσι. Θέλω να συνεργάζομαι με έναν προπονητή με τον οποίο είμαι ευχαριστημένος αυτή τη στιγμή. Είναι κάποιος που εμπιστεύομαι.
Τον επιβλέπει επίσης ο Πάτρικ. Πρόκειται για ανθρώπους που είναι δίπλα μου από την πρώτη μέρα, ανθρώπους που πιστεύουν στην ακαδημία, ανθρώπους που θέλουν το καλύτερο για μένα, και αυτό είναι το πιο σημαντικό στοιχείο: να συνεργάζεσαι με κάποιον που είναι διατεθειμένος να «ματώσει» για σένα».
Για τις σχέσεις πατέρα-προπονητή άλλων παικτών στο τουρ: «Για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι πολλοί οι παίκτες που προπονούνται από τους πατέρες τους, ειδικά στις μέρες μας. Αν έπρεπε να τους μετρήσω, μάλλον θα ήταν τρεις ή τέσσερις το πολύ, όχι πολλοί.
Είναι μια σχέση με ιδιαίτερο βάρος, και για κάποιους λειτουργεί, πράγμα εξαιρετικό: για τον Ζβέρεφ και τον Σέλτον λειτουργεί. Μερικές φορές, για να πω την αλήθεια, παρατηρώ τον πατέρα του Σέλτον: αποτελεί για μένα παράδειγμα του πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένας πατέρας απέναντι στον γιο του που παίζει τένις σε αγωνιστικό επίπεδο.
Είναι το τέλειο παράδειγμα. Τον βλέπω και κάποιες φορές εύχομαι να ίσχυαν τα ίδια και για μένα, αλλά δυστυχώς δεν ισχύουν. Ωστόσο, είμαι μεγάλος θαυμαστής του Σέλτον, του πατέρα του και του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η δυναμική της σχέσης τους. Τον θεωρώ σπουδαίο παράδειγμα».