Τσιτσιπάς: «Αυτή η μέρα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στον Κουκούσκιν»

Ο Έλληνας πρωταθλητής ήταν επιβλητικός κόντρα στον 38χρονο και πέτυχε μία άνετη νίκη με 2-0 σετ . Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Στέφανος μίλησε στην on court συνέντευξη και αναφέρθηκε στον Καζάκο τενίστα αλλά και στον επόμενο αντίπαλό του.

Σημείωσε πως είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανταγωνίζεται έναν αθλητή που παίζει το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του, ενώ ανέφερε χαρακτηριστικά πως η σημερινή ημέρα ανήκει εξ ολοκλήρου σε εκείνον.

Αναφορικά με τον Ντάκγουορθ, υπογράμμισε πως πρόκειται για έναν αρκετά ποιοτικό παίκτη και πως ελπίζει ο ίδιος να φέρει το «A game» του στο κορτ για να φύγει νικητής.

Αναλυτικά όσα είπε:

Για τον Κουκούσκιν: «Ναι, το ήξερα. Είναι μια πολύ… ανατριχιαστική, παλιά αίσθηση να παίζεις με κάποιον που πρόκειται να δώσει το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του, οπότε δεν είναι μια κατάσταση που θέλεις να βρίσκεις τον εαυτό σου πολύ συχνά. Σε χτυπάει λίγο πιο δυνατά, θα έλεγα. Νιώθεις τον αντίπαλό σου λίγο περισσότερο από ό,τι συνηθίζεις σε οποιοδήποτε άλλο σενάριο ή match, και… ξέρεις, είναι ένα δύσκολο πράγμα, γνωρίζοντας ότι πλησιάζεις στη νίκη και πιθανώς στους τελευταίους πόντους της καριέρας του. Οπότε, τι μπορώ να πω; Εννοώ, αυτό είναι η στιγμή του, αυτή η μέρα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη σε αυτόν».

«Θέλω να φέρω το A game μου»

Για τον επόμενο αντίπαλό του (Τζέιμς Ντάκγουορθ): «Είναι κάποιος που μπορεί να παίξει πραγματικά καλά σε αυτού του είδους τις επιφάνειες, στο indoor hard court, οπότε ελπίζω να είναι fit, ελπίζω να είναι υγιής και να αγωνίζεται… προφανώς στο υψηλότερο επίπεδο είναι ο στόχος και αυτό είναι για το οποίο προσπαθώ και στοχεύω σε αυτήν την ιδιαίτερη περίσταση. Και θέλω πραγματικά να φέρω το Α game μου απέναντι σε έναν τόσο σεβαστό αντίπαλο σαν αυτόν».

Όσον αφορά τους παίκτες που αποχωρούν από το τένις: «Βρίσκονται στον χώρο για πάρα πολύ καιρό και είναι η ώρα τους. Θυμάμαι να παρακολουθώ τον Σταν (Βαβρίνκα) και τον Γκαέλ (Μονφίς) όταν ήμουν παιδί. Μιλάω για οκτώ ή εννέα χρονών. Τόσα χρόνια παίζουν. Θα πρέπει πάντα να κοιτάζουν και την άλλη πλευρά της ζωής. Χάνεσαι λίγο μέσα στο τένις. Παρασύρεσαι σε τόσα πολλά τουρνουά. Η ζωή σου έχει τόσα ερεθίσματα. Πάρα πολλά. Ο ίδιος ο ανταγωνισμός. Η αδρεναλίνη. Αυτή η έξαψη όταν μπαίνεις στο κορτ και αγωνίζεσαι στις μεγαλύτερες σκηνές σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν το φοβάσαι όταν πλησιάζεις στο τέλος της καριέρας σου. Μπορώ να καταλάβω απόλυτα πώς νιώθει κανείς. Είναι ένα τρομακτικό μέρος να βρίσκεσαι, επειδή δεν έχεις βιώσει τη ζωή χωρίς αυτό. Δεν έχεις υπάρξει μακριά από το τένις. Σχεδόν σαν μία δεύτερη ζωή, για να είμαι ειλικρινής».