Το παράδοξο του US Open: Η κατάρα του back to back και η σκιά του Φέντερερ

Υπάρχουν τουρνουά που έχουν τους δικούς τους κανόνες, τις δικές τους ιδιομορφίες και τις δικές τους… κατάρες. Και αν υπάρχει ένα Grand Slam που ξέρει να γράφει διαφορετικά την ιστορία του, αυτό είναι το US Open.

Από το 2008 και μετά, κανένας άνδρας δεν έχει καταφέρει να κάνει αυτό που κάποτε έμοιαζε σχεδόν φυσιολογικό στη Νέα Υόρκη: να επιστρέψει έναν χρόνο αργότερα και να υπερασπιστεί επιτυχώς τον τίτλο του.

Και το 2026 η ιστορία συνεχίζεται.

Ο Κάρλος Αλκαράθ, ο περσινός πρωταθλητής, έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, αλλά εκεί βρήκε απέναντί του τον Μπεν Σέλτον.

Ο Αμερικανός έκανε τη μεγάλη ανατροπή, νίκησε τον υπερασπιστή του τίτλου σε ένα συγκλονιστικό ματς πέντε σετ και έβαλε τέλος στην προσπάθεια του Ισπανού να γίνει ο πρώτος άνδρας μετά τον Ρότζερ Φέντερερ που θα κατακτούσε διαδοχικά το US Open.

Και κάπου εδώ αρχίζει το παράδοξο.

Ο τελευταίος ήταν ο Φέντερερ

Για να καταλάβουμε πραγματικά τι συμβαίνει στη Νέα Υόρκη, πρέπει να γυρίσουμε πίσω στον χρόνο.

2004, 2005, 2006, 2007, 2008.

Πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις.

Πέντε US Open από τον ίδιο άνθρωπο.

Ρότζερ Φέντερερ.

Ο Ελβετός έκανε κάτι που κανένας άλλος άνδρας δεν έχει καταφέρει στην Open Era. Πήρε πέντε συνεχόμενους τίτλους στο US Open. Το 2008 έγραψε ιστορία ολοκληρώνοντας το πέμπτο συνεχόμενο.

Από εκεί και μετά; Τίποτα.

Ούτε ένας back-to-back πρωταθλητής.

Και δεν μιλάμε για έλλειψη μεγάλων παικτών. Κάθε άλλο. Μιλάμε για Τζόκοβιτς, Ναδάλ, Μάρεϊ, Σίνερ και Αλκαράθ. Πρωταθλητές που έγραψαν και συνεχίζουν να γράφουν τη δική τους ιστορία, αλλά κανένας δεν μπόρεσε να επιστρέψει έναν χρόνο μετά και να ξανασηκώσει το τρόπαιο.

Η λίστα που προκαλεί εντύπωση

Από το 2004 και μετά, οι πρωταθλητές της Νέας Υόρκης είναι:

✅• 2004 – Ρότζερ Φέντερερ

✅• 2005 – Ρότζερ Φέντερερ

✅• 2006 – Ρότζερ Φέντερερ

✅• 2007 – Ρότζερ Φέντερερ

✅• 2008 – Ρότζερ Φέντερερ

❌• 2009 – Χουάν Μαρτίν ντελ Πότρο

❌• 2010 – Ράφα Ναδάλ

❌• 2011 – Νόβακ Τζόκοβιτς

❌• 2012 – Άντι Μάρεϊ

❌• 2013 – Ράφα Ναδάλ

❌• 2014 – Μάριν Τσίλιτς

❌• 2015 – Νόβακ Τζόκοβιτς

❌• 2016 – Σταν Βαβρίνκα

❌• 2017 – Ράφα Ναδάλ

❌• 2018 – Νόβακ Τζόκοβιτς

❌• 2019 – Ράφα Ναδάλ

❌• 2020 – Ντόμινικ Τιμ

❌• 2021 – Ντανίλ Μεντβέντεφ

❌• 2022 – Κάρλος Αλκαράθ

❌• 2023 – Νόβακ Τζόκοβιτς

❌• 2024 – Γιανίκ Σίνερ

❌• 2025 – Κάρλος Αλκαράθ

Και τώρα, το 2026, ο Αλκαράθ δεν θα έχει την ευκαιρία να γίνει ο πρώτος μετά τον Φέντερερ.

Ο Σέλτον του την πήρε μέσα από τα χέρια.

Και μάλιστα με τρόπο που ταιριάζει απόλυτα στο US Open. Νύχτα, Arthur Ashe, πέντε σετ, ανατροπές, ένταση και ένα ματς που τελείωσε στις 3:33 τα ξημερώματα, το πιο αργό φινάλε στην ιστορία του τουρνουά.

Και πριν από τον Φέντερερ;

Το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά μετα-Φέντερερ.

Ακόμη και πριν από την εποχή του Ελβετού, η Νέα Υόρκη δεν χαριζόταν εύκολα στους υπερασπιστές του τίτλου.

❌• 1999 – Αντρέ Αγκάσι

❌• 2000 – Μάρατ Σάφιν

❌• 2001 – Λέιτον Χιούιτ

❌• 2002 – Πιτ Σάμπρας

❌• 2003 – Άντι Ρόντικ

Και μετά ήρθε ο Φέντερερ.

Και άλλαξε τα πάντα.

Από το 2004 μέχρι το 2008 δεν υπήρχε κατάρα. Υπήρχε απλά ο μαέστρος που αρνιόταν να χάσει.

Ο Φέντερερ και το US Open των ανατροπών

Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη σπουδαιότητα του Φέντερερ για το συγκεκριμένο τουρνουά.

Ο Φέντερερ δεν ήταν απλώς ένας πρωταθλητής στη Νέα Υόρκη. Έγινε σημείο αναφοράς.

Η πενταετία 2004-2008 είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά σερί στην ιστορία του Grand Slam. Ο Ελβετός έφτασε να αντιμετωπίζει το US Open σαν προσωπικό του χώρο.

Το US Open δεν είναι μόνο οι τίτλοι. Είναι οι ανατροπές, τα βραδινά παιχνίδια, το Arthur Ashe που βράζει και οι παίκτες που παίζουν σαν να μην υπάρχει αύριο. Είναι οι εκπλήξεις που σε κάνουν να μην μπορείς να προβλέψεις τι θα συμβεί μέχρι και τον τελευταίο πόντο.

Ίσως γι’ αυτό η πενταετία του Φέντερερ μοιάζει ακόμη πιο σπουδαία σήμερα.

Γιατί όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολο ήταν αυτό που έκανε.

Το US Open δεν συγχωρεί

Το προσπάθησε ο Τζόκοβιτς, ο Ναδάλ, ο Αλκαράθ και ο Σίνερ.

Αλλά, κανείς δεν τα κατάφερε.

Και αυτό κάνει ακόμη πιο ξεχωριστό το επίτευγμα του Φέντερερ.

Γιατί μπορεί να συζητάμε για τα 20 Grand Slam, τα 8 Wimbledon, τα 6 Australian Open και όλα τα υπόλοιπα κατορθώματα του Ελβετού.

Όμως το 5/5 στη Νέα Υόρκη έχει τη δική του θέση.

Είναι ένα ρεκόρ που στέκεται μόνο του.

Πέντε συνεχόμενοι τίτλοι, σε ένα τουρνουά που από τότε αρνείται πεισματικά να δώσει το τρόπαιο στον ίδιο πρωταθλητή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Ο Αλκαράθ δεν τα κατάφερε το 2026. Ο Σέλτον φρόντισε να συνεχιστεί η παράδοση και το παράδοξο της Νέας Υόρκης παραμένει ζωντανό.

Και όσο κανείς δεν μπορεί να σπάσει αυτή την «κατάρα», τόσο μεγαλώνει η σκιά του Ρότζερ Φέντερερ πάνω από το US Open.