Το μεγάλο «Αν» της ιστορίας του τένις
Προφανώς και με τα αν δεν γράφεται η ιστορία. Ωστόσο, στην περίπτωση του Ροντ Λέιβερ υπάρχει ένα μεγάλο αν... Πόσα περισσότερα θα είχε καταφέρει αν δεν είχε αποκλειστεί από τα Grand Slam για μία πενταετία;
Γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1938, στο Ρόκχαμπτον της Αυστραλίας. Ήταν ένα αδύνατο παιδί το οποίο στους αγώνες πάλευε για κάθε πόντο. Το παρατσούκλι «Rocket» τού το έδωσε αργότερα ο θρυλικός προπονητής Χάρι Χόπμαν. Και έμελλε να τον συνοδεύει σε ολόκληρη την καριέρα του.
Αριστερόχειρας, με εξαιρετικό topspin και επιθετικό παιχνίδι, είχε μία σπάνια ικανότητα προσαρμογής σε κάθε επιφάνεια, έχοντας απέναντί του οποιονδήποτε αντίπαλο. Ο Λέιβερ μπορούσε να κυριαρχήσει είτε παίζοντας από τη βασική γραμμή, είτε επιλέγοντας επιθετικό στιλ παιχνιδιού κοντά στο φιλέ.
Αν ένας άνθρωπος του σήμερα ταξίδευε στο χρόνο πίσω και σταματούσε στην εποχή του, τότε που οι τενίστες κρατούσαν ξύλινες ρακέτες, ο τρόπος με τον οποίο αγωνιζόταν ο Λέιβερ καθώς και η τεχνική του έμοιαζαν να έρχονται από το μέλλον.
Το 1962 έγραψε ιστορία… Κατέκτησε το Australian Open, το Roland Garros, το Wimbledon και το US Open. Τότε έγινε μόλις ο δεύτερος άνδρας που πετύχαινε το ημερολογιακό Grand Slam, μετά τον Ντον Μπατζ το 1938.
Η απόφαση του Λέιβερ να γίνει επαγγελματίας το 1963, είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του από τα Grand Slam. Βλέπετε, εκείνη την εποχή οι επαγγελματίες δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στα τέσσερα μεγάλα τουρνουά κάθε έτους.
Έτσι, έμεινε εκτός των Grand Slam για πέντε ολόκληρα χρόνια. Ήταν μία περίοδος κατά την οποία έπαιζε το καλύτερο τένις στον κόσμο.
Πόσους ακόμη τίτλους θα είχε κατακτήσει; Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Ίσως ο στίχος του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ να ταιριάζει στη ιστορία του Αυστραλού: «Αν μπορείς να χάσεις όσα κέρδισες και να ξαναρχίσεις από την αρχή, χωρίς να πεις λέξη για όσα έχασες».
Το 1968 θεσπίζεται η Open Era και οι πόρτες των Grand Slam ανοίγουν ξανά στους επαγγελματίες τενίστες. O Λέιβερ επιστρέφει αποφασισμένος να αποδείξει ότι ο χρόνος και ο αποκλεισμός του τον άφησαν ανεπηρέαστο.
Το αποδεικνύει με τον πλέον εμφατικό τρόπο το 1969. Στα 31 του χρόνια κατακτάει ξανά και τα τέσσερα Grand Slam. Στον τελικό του US Open επικρατεί του Τόνι Ρος και ολοκληρώνει το δεύτερο ιστορικό του κατόρθωμα.
Στο τέλος της καριέρας του ο απολογισμός του είναι εντυπωσιακός. Έντεκα τίτλοι Grand Slam στο μονό, πέντε κατακτήσεις Davis Cup με την Αυστραλία και εκατοντάδες τίτλοι σε όλες τις περιόδους της διαδρομής του.
«Ο Ροντ Λέιβερ ξεχώριζε από όλους ως ο μεγαλύτερος πρωταθλητής που γνώρισε το άθλημά μας», θα πει μετά από δεκαετίες ο Ρότζερ Φέντερερ για τον Αυστραλό τενίστα. Λογικό επόμενο ήταν το κεντρικό γήπεδο του Australian Open να φέρει το όνομά του.
Πλέον, κάθε φορά που ένας τενίστας πλησιάζει στην κατάκτηση του ημερολογιακού Grand Slam, το μυαλό ταξιδεύει στα χρόνια της κυριαρχίας του Λέιβερ. Δίχως αμφιβολία, θα αποτελεί πάντα ένα αιώνιο σημείο αναφοράς του παγκόσμιου τένις.