Το μεγαλείο του Άρθουρ Ας
Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο θα ήθελε ένας πρωταθλητής να αφήσει το αποτύπωμά του στο οικοσύστημα που ξεχωρίζει και λάμπει; Μη βιαστείτε να πείτε για τον προφανή, τις αγωνιστικές επιτυχίες του. Υπάρχει μία μικρή, είναι η αλήθεια, κατηγορία πρωταθλητών που κατάφεραν το αδιανόητο: να αλλάξουν τον κόσμο καθώς κατακτούσαν τον κόσμο του αθλητισμού. Ένας εξ αυτών ήταν ο Άρθουρ Ας.
Ένας σπουδαίος τενίστας και παράλληλα ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος και μια προσωπικότητα που μετέτρεψε την αθλητική επιτυχία σε όχημα κοινωνικής αλλαγής. Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1943 στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια.
Εκείνες τις ημέρες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κυριαρχούσε το σοβαρότατο πρόβλημα των φυλετικών διακρίσεων. Μάλιστα, ως παιδί δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε ορισμένες διοργανώσεις εξαιτίας του χρώματος του δέρματός του. Όμως, αντί να αποδεχτεί τους περιορισμούς, αποφάσισε να τους ξεπεράσει.
Το 1963 έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που επιλέχθηκε στην ομάδα DavisCup των Ηνωμένων Πολιτειών. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1968, έγραψε ιστορία κατακτώντας το πρώτο US Open της Open Era. Έγινε έτσι ο πρώτος μαύρος άνδρας που κατακτούσε έναν τίτλο Grand Slam στο μονό.
Ακολούθησε το Australian Open του 1970. Και ύστερα ήρθε η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του.
Στις 5 Ιουλίου 1975, ο Άρθουρ Ας αντιμετώπισε τον Τζίμι Κόνορς στον τελικό του Wimbledon. Ο Κόνορς ηταν ο κυρίαρχος του παγκόσμιου τένις, ένας αντίπαλος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Ο Ας έπαιξε με υπομονή, τακτική ευφυΐα και απόλυτη αυτοσυγκέντρωση. Επικράτησε με 6-1, 6-1, 5-7, 6-4 και έγινε ο πρώτος μαύρος άνδρας πρωταθλητής του Wimbledon.
Η νίκη του ήταν κάτι περισσότερο από ένας αθλητικός θρίαμβος. Ήταν ένα ισχυρό μήνυμα σε μια εποχή κατά την οποία ο αγώνας για την ισότητα συνεχιζόταν.
Ο Ας, όμως, δεν περιορίστηκε στις επιτυχίες του. Αγωνίστηκε ενάντια στο απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής, υπερασπίστηκε τα ανθρώπινα δικαιώματα και εργάστηκε για να αποκτήσουν πολλά παιδιά από υποβαθμισμένες περιοχές πρόσβαση στο τένις και στην εκπαίδευση. Υπήρξε επίσης ένας από τους ιδρυτές της ATP το 1972, συμβάλλοντας στη θεσμική εκπροσώπηση των επαγγελματιών τενιστών.
Ωστόσο, η ζωή του πήρε δραματική τροπή… Έπειτα από μία χειρουργική επέμβαση στην καρδιά και μετάγγιση αίματος, μολύνθηκε από τον ιό HIV. Δημοσιοποίησε την κατάστασή του το 1992 και αφιέρωσε το τελευταίο διάστημα της ζωής του στην ενημέρωση και στην καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος γύρω από το AIDS.
Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1993, σε ηλικία μόλις 49 ετών.
Σήμερα, το μεγαλύτερο στάδιο του US Open φέρει το όνομά του. Μια τιμή που υπενθυμίζει ότι η κληρονομιά του δεν περιορίζεται στα τρία Grand Slam του μονού.
Γιατί ο Άρθουρ Ας δεν δίδαξε μόνο πώς κερδίζονται οι αγώνες. Απέδειξε ότι το μεγαλείο ενός αθλητή μπορεί να βρίσκεται και σε όσα υπερασπίζεται έξω από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.