Σβιτολίνα: «Ο πόλεμος στην Ουκρανία μου έδωσε μία διαφορετική οπτική για τη ζωή»
Η Ουκρανή αθλήτρια πέρασε στον τρίτο γύρο του Roland Garros μετά την νίκη της επί της Κέιτλιν Κεβέδο με 6-0, 6-4.
Η Σβιτολίνα μετά την πρόκρισή της στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, πραγματοποίησε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στην οποία και αναφέρθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία, στην βοήθεια προς τους Ουκρανούς αθλητές, αλλά και στις δυσκολίες του πρωταθλητισμού μετά από την εγκυμοσύνη.
Η ίδια, σε ερώτηση που της τέθηκε σχετικά με την πηγή έμπνευσής της που την παρακινεί διαρκώς να εξελίσσεται απάντησε:
«Απλώς προσπαθώ να βελτιώνω τον εαυτό μου σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα, σε κάθε τουρνουά που παίζω.
Νομίζω πως αντλώ κίνητρο από διαφορετικά πράγματα, αλλά και από διαφορετικούς ανθρώπους. Πιστεύω επίσης ότι ο κόσμος στην Ουκρανία και ο πόλεμος εκεί μού έδωσαν μια διαφορετική οπτική για τη ζωή, όπως και η οικογένειά μου, η κόρη μου.
Νιώθω πως πλέον χρησιμοποιώ τον χρόνο μου πιο σωστά. Από τη στιγμή που μπαίνω στο γήπεδο, δίνω το 100%. Αν δεν είμαι πνευματικά ή σωματικά έτοιμη να είμαι εκεί στο 100%, τότε δεν το κάνω.
Απλώς επιστρέφω σπίτι, περνάω ποιοτικό χρόνο εκεί, είμαι δίπλα στην κόρη μου και μετά δίνω το 100% σε ό,τι κάνω, χωρίς να σπαταλώ χρόνο σε εξωτερικά πράγματα ή σε πράγματα που μπορεί να με αποσυντονίζουν ή να μη με κάνουν χαρούμενη».
Στη συνέχεια, αναφερόμενη και στην συμπαίκτρια της Μάρτα Κόστιουκ, της οποίας ένας πύραυλος έπεσε 100 μέτρα από το πατρικό της λίγο πριν τον αγώνα της με την Οκσάνα Σελεκμέτεβα στον πρώτο γύρο του χωμάτινου Slam, δήλωσε:
«Νομίζω πως δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Έτσι είναι εδώ και τέσσερα χρόνια. Πλέον προσπαθώ να μην το σκέφτομαι τόσο πολύ.
Είναι φυσικά πολύ στενάχωρο για εμάς, γιατί συνεχίζουμε — όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Μάρτα — να ξυπνάμε με ειδήσεις ότι η οικογένειά σου βρέθηκε σε τεράστιο κίνδυνο μέσα στη νύχτα και εσύ είσαι αβοήθητος απέναντι σε όλο αυτό.
Οπότε, ζούμε με αυτή την κατάσταση εδώ και χρόνια και τώρα, το να μιλάμε ξανά γι’ αυτό… νομίζω πως το έχουμε ήδη αναλύσει στο παρελθόν. Ξέρουμε ποια είναι η αντίδραση που λαμβάνουμε — ή μάλλον η μη αντίδραση, καμία αντίδραση απολύτως.
Για μένα, το θέμα είναι πώς μπορώ να φανώ χρήσιμη για τη χώρα μου, πώς μπορώ να βοηθήσω τη νέα γενιά, να τη δώσω κίνητρο, να τη φέρω πιο κοντά στον αθλητισμό και να τη στηρίξω μέσα από αυτό, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που βλέπω να υπάρχει προοπτική για το μέλλον».
«Γιατί δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα και όλους τους ανθρώπους. Οπότε, προσωπικά, θέλω να εστιάζω σε αυτά που μπορώ να ελέγξω — δηλαδή στο πώς μπορώ να φανώ χρήσιμη για τη χώρα μου».
Για την εγκυμοσύνη και τις δυσκολίες του πρωταθλητισμού:
«Για μένα ήταν σημαντικό να ακούω το σώμα μου, να μάθω πραγματικά πώς αντιδρά στην έντονη καταπόνηση.
Φυσικά, μετά την εγκυμοσύνη το σώμα μου είναι πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι ήταν πριν. Ίσως όταν ήμουν νεότερη, στα 25 μου, να μπορούσα να παίζω εβδομάδα με την εβδομάδα πολύ πιο εύκολα και με μεγαλύτερη σταθερότητα».
«Δεν με εξαντλούσε τόσο πολύ όσο τώρα. Πλέον πρέπει επίσης να λαμβάνω υπόψη ότι το σώμα μου πέρασε μια εγκυμοσύνη και ίσως κάποιες φορές χρειάζεται απλώς να σταματήσω και να δώσω στον εαυτό μου όχι μόνο μία μέρα ξεκούρασης, αλλά ίσως δύο ή τρεις, ώστε να ανακτήσω πραγματικά την ενέργειά μου και να έχω μια πιο φρέσκια ματιά για την προπόνηση ή το τουρνουά, ή απλώς να δώσω στον εαυτό μου περισσότερο χρόνο να προσαρμοστεί στις συνθήκες ή να ξεκουραστεί.
Νομίζω πως όλα έχουν να κάνουν με το να βλέπεις τη συνολική εικόνα και να δίνεις πραγματικά το 100% τη σωστή στιγμή».