Σβιτολίνα: «Δεν υπάρχει απόλυτα ευτυχισμένη ζωή για εμένα»

Η επιστροφή της Ελίνα Σβιτολίνα (Νο.6) στα WTA Finals, έπειτα από 7 χρόνια απουσίας, αποτελεί αναμφίβολα μια ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα της Ουκρανής τενίστριας.

Ωστόσο, η παρουσία της στο φετινό τουρνουά συνοδεύεται και από έντονο συναισθηματικό φορτίο, καθώς διανύει μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο σε προσωπικό επίπεδο, μετά τον χωρισμό της από τον Γκαέλ Μονφίς.

Παράλληλα, η επιλογή της να μην συμμετάσχει στην καθιερωμένη ομαδική φωτογραφία των αθλητριών, λόγω της παρουσίας της Μίρα Αντρέεβα (Νο.3) και της Αρίνα Σαμπαλένκα (Νο.2), έχει διαμορφώσει επίσης ένα περίεργο κλίμα στη φετινή διοργάνωση.

Στις δηλώσεις της, η Σβιτολίνα δεν έκρυψε την περηφάνεια της για την επιστροφή της ανάμεσα στις οκτώ κορυφαίες παίκτριες της χρονιάς, αναφέρθηκε στη σημασία του διαλείμματος που πήρε μέσα στη σεζόν, αλλά και στην ανάγκη να βρίσκει μικρές στιγμές ευτυχίας μέσα στην καθημερινότητά της.

Αναλυτικά όσα είπε:

Για την επιστροφή της μετά από 7 χρόνια: «Είμαι πολύ περήφανη για την προσπάθεια που κατέβαλα για να επιστρέψω εδώ μετά από τόσα χρόνια και να βρίσκομαι για άλλη μια φορά ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες παίκτριες.

Είναι ένα φανταστικό συναίσθημα και είμαι πραγματικά χαρούμενη που βρίσκομαι εδώ και που έχω την ευκαιρία να παίξω καλά».

Για το διάλειμμα που πήρε μέσα στη σεζόν: «Αποδίδω μεγάλη σημασία σε εκείνη την απόφαση, διότι πέρυσι ήμουν πραγματικά εξαντλημένη από όλα όσα συνέβαιναν. Είμαι ένας άνθρωπος που χρειάζεται να κάνει διαλείμματα και να βρίσκει στιγμές για να ανασυνταχθεί.

Ήταν σημαντικό για μένα να το κάνω αυτό. Κοιτάζοντας πίσω, νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη που η ομάδα μου συμφώνησε μαζί μου.

Καθίσαμε, συζητήσαμε το ενδεχόμενο να πάρω λίγο χρόνο ξεκούρασης, να προπονηθώ και να προετοιμαστώ για τη φετινή σεζόν δίνοντας τον καλύτερό μου εαυτό. Η σεζόν είναι πολύ μεγάλη και πρέπει να είσαι φρέσκια και έτοιμη για τις δύσκολες στιγμές».

Για την αναζήτηση της ευτυχίας στην καθημερινότητά της: «Ήταν μια περίπλοκη χρονιά για μένα, με πολλές σκέψεις να με απασχολούν. Το να ζεις υπό το βλέμμα του κοινού δεν είναι επίσης εύκολο, όλα είναι εκτεθειμένα, ώστε ο κόσμος να μπορεί να τα κρίνει ή να τα σχολιάσει.

Προσπαθώ να εστιάζω σε όσα μπορώ να ελέγξω και να βρίσκω τις χαρούμενες στιγμές μου, μέρα με τη μέρα.

Πιθανότατα δεν υπάρχει μια απόλυτα ευτυχισμένη ζωή για μένα, εξαιτίας των καταστάσεων που καλούμαι να αντιμετωπίζω καθημερινά, αλλά μπορώ να δημιουργώ χαρούμενες στιγμές με τους ανθρώπους γύρω μου. Αυτό είναι κάτι που μπορώ να ελέγξω».