Πεκίνο και Τόκιο: Οι χρυσές ιστορίες του τένις στην Ασία

Η Ασία άνοιξε και πάλι τις πόρτες της στο τένις. Το ATP Tour μεταφέρθηκε στην άλλη πλευρά του πλανήτη, με τα πρώτα τουρνουά της ασιατικής swing να έχουν ήδη ξεκινήσει, με το Πεκίνο και το Τόκιο να βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο, έχοντας συγκεντρώσει μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου τένις.

Μόνο που η Ασία έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το άθλημα.

Και δεν αφορά μόνο τα τουρνουά του ATP Tour, τους τίτλους, τους βαθμούς και τα μεγάλα ονόματα που περνούν κάθε χρόνο από τα γήπεδά της.

Πεκίνο και Τόκιο.

Δύο Ολυμπιακές διοργανώσεις, με τη δεύτερη να μεταφέρεται για το 2021 λόγω της πανδημίας και να σπάει έτσι την κλασική τετραετή περιοδικότητα.

Και μαζί τους, μερικές από τις πιο ξεχωριστές ιστορίες του σύγχρονου τένις.

Χρυσά ολυμπιακά μετάλλια σε κάποια από τα ιερά τέρατα του αθλήματος.

Έπαιζαν για κάτι που δεν μετριέται σε ranking points και χρηματικό έπαθλο.

Έπαιζαν για το πολυπόθητο ολυμπιακό μετάλλιο.

Το Πεκίνο του Ναδάλ

Ο Ράφα Ναδάλ, τον Αύγουστο του 2008, βρισκόταν ήδη σε μία από τις πιο εντυπωσιακές περιόδους της καριέρας του.

Είχε κατακτήσει το Roland Garros και το Wimbledon.

Και λίγες ημέρες αργότερα θα γινόταν για πρώτη φορά Νο.1 στον κόσμο.

Στο Πεκίνο θα έδινε ακόμη μια παράσταση.

Θα έπαιζε για κάτι ακόμη πιο πολύτιμο. Για το χρυσό!

Ο Ισπανός κατάφερε να κερδίσει όλους τους αντιπάλους και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο!

Το μοναδικό ολυμπιακό χρυσό της καριέρας του στο μονό.

Έτσι, το Πεκίνο έγινε μέρος του μυθικής καριέρας του.

Δύο κορυφαία one-handed backhands, ένα χρυσό

Αν όμως κάποιος έψαχνε την ίδια περίοδο μία διαφορετική ιστορία, θα την έβρισκε λίγο πιο κάτω στο ταμπλό των διπλών.

Ρότζερ Φέντερερ και Σταν Βαβρίνκα.

Δύο Ελβετοί παίκτες που είχαν το πιο πλήρες, το πιο ελκυστικό, το πιο ανταγωνιστικό και κυρίως το επιδραστικό one-handed backhand.

Ο Φέντερερ ήταν ήδη ο κορυφαίος τενίστας στον κόσμο.

Ο Βαβρίνκα δεν είχε ακόμη φτάσει στο επίπεδο που θα τον οδηγούσε τα επόμενα χρόνια στην κατάκτηση τριών Grand Slam.

Όμως, στο Πεκίνο οι δυο τους βρήκαν τον τρόπο να λειτουργήσουν σαν ένα.

Έφτασαν μέχρι τον τελικό των διπλών και κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο.

Για τον Φέντερερ και τον Βαβρίνκα ήταν το πρώτο ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο.

Και για το τένις, ήταν μία εικόνα που σήμερα μοιάζει ακόμη πιο ξεχωριστή.

Δύο κορυφαίοι εκφραστές του one-handed backhand της εποχής τους στην ίδια πλευρά του φιλέ.

Κάτι που είναι βέβαιο πως δεν θα το ζήσουμε ποτέ ξανά.

Το πιο ξεχωριστό ζευγάρι μιας άλλης εποχής

Σήμερα, όταν βλέπουμε το σύγχρονο ανδρικό τένις, το one-handed backhand αποτελεί όλο και πιο σπάνια εικόνα.

Το παιχνίδι, η ταχύτητα και η επιστροφή έχουν αλλάξει, όπως και η δύναμη από τη βασική γραμμή.

Το backhand με τα δύο χέρια προσφέρει σταθερότητα, δύναμη και μεγαλύτερη ασφάλεια απέναντι στις υψηλές ταχύτητες του σύγχρονου παιχνιδιού.

Ο Φέντερερ και ο Βαβρίνκα ανήκαν σε μία διαφορετική σχολή, και ίσως γι’ αυτό η εικόνα τους στο ίδιο γήπεδο να έχει σήμερα ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Δύο παίκτες με one-handed backhand να διεκδικούν μαζί ένα ολυμπιακό χρυσό.

Δεν ήταν απλώς δύο σπουδαίοι τενίστες που αποφάσισαν να αγωνιστούν μαζί στο διπλό.

Ήταν ένα ζευγάρι που σήμερα, σε μία εποχή όπου το one-handed backhand έχει περιοριστεί αισθητά στο κορυφαίο επίπεδο, μοιάζει σχεδόν με εικόνα από άλλη εποχή.

Και το Πεκίνο ήταν η σκηνή αυτής της μαγικής εικόνας.

Το Τόκιο είχε τον δικό του χρυσό

Αν το Πεκίνο έδωσε στον Ναδάλ το χρυσό στο μονό και στον Φέντερερ το χρυσό στο διπλό, το Τόκιο είχε τον δικό του πρωταγωνιστή.

Αλεξάντερ Ζβέρεφ.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο διεξήχθησαν τελικά το 2021, έναν χρόνο μετά τον αρχικό προγραμματισμό τους.

Ο Γερμανός έφτασε μέχρι την κορυφή του ολυμπιακού τουρνουά και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό.

Μόνο που ο δρόμος του προς το χρυσό πέρασε από τον Νόβακ Τζόκοβιτς.

Ο Νόλε βρισκόταν τότε μπροστά σε μία ιστορική ευκαιρία και η παρουσία του στον ημιτελικό έδινε ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στην επιτυχία του Ζβέρεφ.

Ο Γερμανός κατάφερε να ανατρέψει την κατάσταση, να αφήσει εκτός τον Σέρβο και την επόμενη ημέρα να ολοκληρώσει τη διαδρομή του με την κατάκτηση του χρυσού.

Το Τόκιο, αποτέλεσε για τον Ζβέρεφ, έναν από τις σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας του.

Ο Τζόκοβιτς, δεν έφυγε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς το μετάλλιο που τόσο επιθυμούσε.

Χρειάστηκε να περιμένει τρία χρόνια ακόμη.

Το 2024 στο Παρίσι κατάφερε τελικά να κατακτήσει το πολυπόθητο ολυμπιακό χρυσό στο μονό, συμπληρώνοντας και αυτό το μεγάλο κενό στη συλλογή του.

Ο Ναδάλ και το δεύτερο χρυσό

Η ιστορία του Ναδάλ δεν τελείωσε στο Πεκίνο.

Οκτώ χρόνια αργότερα, στο Ρίο, ο Ισπανός κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και στο διπλό, μαζί με τον Μαρκ Λόπες.

Μία λεπτομέρεια που κάνει ακόμη πιο ξεχωριστό το επίτευγμα του Πεκίνου.

Ο Ναδάλ είναι ο μοναδικός άνδρας τενίστας που έχει κατακτήσει ολυμπιακό χρυσό τόσο στο μονό όσο και στο διπλό.

Το ένα στην Κίνα και το άλλο στη Βραζιλία.

Και έτσι το Πεκίνο δεν έμεινε απλώς ως η πόλη όπου ο Ναδάλ κατέκτησε το πρώτο ολυμπιακό χρυσό της καριέρας του.

Έγινε η αρχή μιας ολυμπιακής ιστορίας που θα ολοκληρωνόταν οκτώ χρόνια αργότερα.

Μία ασιατική διαδρομή γεμάτη χρυσό

Κάπως έτσι, το Πεκίνο και το Τόκιο αποκτούν μία διαφορετική σημασία όταν τα κοιτάξεις μέσα από την ιστορία του τένις.

Δεν είναι μόνο δύο σταθμοί της ασιατικής swing.

Είναι δύο πόλεις που συνδέθηκαν με ολυμπιακούς θριάμβους.

Το Πεκίνο του Ναδάλ.

Το Πεκίνο του Φέντερερ και του Βαβρίνκα.

Το Τόκιο του Ζβέρεφ.

Τρεις διαφορετικές ιστορίες.

Και μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του σύγχρονου ανδρικού τένις.

Για τον Ναδάλ, το Πεκίνο ήταν η αρχή μιας ξεχωριστής ολυμπιακής διαδρομής.

Για τον Φέντερερ και τον Βαβρίνκα, ήταν η στιγμή που τα δύο κορυφαία one-handed backhands βρέθηκαν μαζί στην κορυφή.

Για τον Ζβέρεφ, το Τόκιο ήταν η στιγμή που μία μεγάλη ανατροπή απέναντι στον Τζόκοβιτς μετατράπηκε σε ολυμπιακό χρυσό.

Το Πεκίνο και το Τόκιο δεν είναι απλώς τουρνουά

Γι’ αυτό και η επιστροφή του τένις στην Ασία είναι μία καλή αφορμή για να θυμηθούμε πως το πρόγραμμα συνεχίζεται, το ATP Tour ταξιδεύει από πόλη σε πόλη και παίκτες κυνηγούν βαθμούς, τίτλους και μία καλύτερη θέση στην κατάταξη.

Όμως οι πόλεις μένουν.

Και κάποιες από αυτές κουβαλούν ιστορίες που ξεπερνούν κατά πολύ ένα τουρνουά.

Το Πεκίνο και το Τόκιο θα είναι και πάλι γεμάτα τένις.

Αυτή τη φορά, δεν τα βλέπουμε μόνο ως δύο στάσεις της ασιατικής swing, αλλά τα βλέπουμε μέσα από όσα έχουν ήδη συμβεί στο παρελθόν.

Χρυσό ο Ναδάλ.

Χρυσό ο Φέντερερ και ο Βαβρίνκα.

Χρυσό ο Ζβέρεφ.

Ιστορίες που έμειναν πολύ περισσότερο από μία εβδομάδα στο καλεντάρι.

Τελικά, το τένις δεν είναι μόνο αυτό που συμβαίνει σήμερα, είναι και οι ιστορίες του παρελθόντος που έχουν ειδική βαρύτητα με χρυσό αποτύπωμα.