Νόσκοβα: «Κοίταζα το τρόπαιο – Είπα μέσα μου “θα το πάρω”»
Η Νόσκοβα περιέγραψε τις στιγμές αγωνίας στον τελικό, την πίστη της στο τρόπαιο και το βάρος που έφυγε μετά τον ιστορικό της θρίαμβο στο Wimbledon.
Η κατάκτηση του Wimbledon αποτέλεσε μια στιγμή που δύσκολα μπορεί να περιγράψει η Λίντα Νόσκοβα (Νο.12). Λίγο μετά τον θρίαμβό της, η νέα πρωταθλήτρια μίλησε για τα συναισθήματα, την πίεση που ένιωσε στις κρίσιμες στιγμές, αλλά και τη δύναμη που άντλησε για να φτάσει μέχρι το τέλος σε έναν αγώνα γεμάτο ένταση και ανατροπές.
Heart. Desire. Belief.
After a stunning final on Centre Court, Linda Noskova is the 2026 Ladies' Singles Champion#Wimbledon pic.twitter.com/CDk1Oi3QmS
Αναλυτικά όσα είπε:
Για το αν έχει πιστέψει ακόμα την κατάκτηση: «Όχι, δεν έχει συμβεί ακόμα. Νιώθω σαν να έχουν περάσει μόλις λίγα λεπτά από τότε που βγήκα από το γήπεδο. Είναι σίγουρα κάτι που θα θυμάμαι για πάντα, αλλά θα χρειαστώ οπωσδήποτε μερικές μέρες για να το συνειδητοποιήσω».
Για τις σκέψεις της στα χαμένα championship point που είχε: «Στο δεύτερο σετ δυσκολεύτηκα πολύ. Το χέρι μου κάπως «πάγωσε» σε ορισμένες στιγμές. Τα πόδια μου δεν ήταν τόσο γρήγορα όσο πριν. Θα εστιάσω στα θετικά (χαμογελώντας). Στο τελευταίο match point, δεν είχα καν συνειδητοποιήσει ότι είχα match point. Συνέχισα να παίζω κανονικά. Αυτό ήταν που τελικά μου έδωσε τη νίκη: το ότι δεν το έβαλα ακριβώς στο μυαλό μου».
Για τα πρώτα συναισθήματά της μετά τη νίκη: «Απλώς με χαλάρωσε κάπως. Έφυγε ένα βάρος από πάνω μου — όλο αυτό το άγχος, οι συνεχείς σκέψεις για το αν θα κερδίσω αυτόν ή εκείνον τον πόντο. Το σκορ ήταν 5-3 και αναρωτιόμουν: «Κι αν δεν κρατήσω το σερβίς μου;». Ήταν από εκείνες τις στιγμές που δεν είναι καθόλου εύκολες. Αλλά χαίρομαι πάρα πολύ που τα κατάφερα με την πρώτη προσπάθεια στο τρίτο σετ».
Για το γεγονός πως κοίταζε τα τρόπαια πριν από τον αγώνα: «Ναι, κοίταζα το μεγάλο έπαθλο. Είπα μέσα μου: “Αυτό θα το πάρω οπωσδήποτε”. Ακόμα κι αν χρειαζόταν να αφήσω την ψυχή μου στο γήπεδο στο τρίτο σετ —όποτε κι αν ερχόταν αυτό— ήμουν αποφασισμένη. Άρχισα απλώς να εστιάζω ξανά στον εαυτό μου, και αυτό ήταν το καθοριστικό σημείο».
Για την προτίμησή της να νικούσε 2-0, ή 2-1 έχοντας δώσει τέτοια μάχη: «Δεν ξέρω. Αν είχα γλιτώσει τους θεατές, την ομάδα μου και τον εαυτό μου από το άγχος και όλες αυτές τις στιγμές που κόβουν την ανάσα, θα έλεγα ότι αυτό θα ήταν καλύτερο. Το να κερδίζεις με αυτόν τον τρόπο —πραγματικά παλεύοντας για τη νίκη και βιώνοντας όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα— έχει μεγάλη σημασία, αλλά σίγουρα έχω πολλά να μάθω από αυτόν τον αγώνα».