Κόστιουκ: «Αφιερωμένη η πρόκριση στη μητέρα και τον παππού μου»

Κόστιουκ: «Αφιερωμένη η πρόκριση στη μητέρα και τον παππού μου»
Photo by Robert Prange/Getty Images

Η Μάρτα Κόστιουκ αφιέρωσε την πρόκριση στα ημιτελικά του Wimbledon στη μητέρα και τον παππού της. Έχει συνεχώς στο μυαλό της τον πόλεμο στην Ουκρανία και νιώθει απαίσια και μόνο στη σκέψη ότι η Ρωσία θα συμμετάσχει κανονικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028.

«Θέλω να αφιερώσω την πρόκρισή μου στα ημιτελικά του Wimbledon στη μητέρα και τον παππού μου. Είμαι περιχαρής που τα κατάφερα και ο παππούς μου είναι ακόμη εν ζωή. Είναι 89 ετών. Μετά από κάθε παιχνίδι, συζητάμε και μου λέει τι θα έπρεπε να κάνω καλύτερα. Είναι πολύ περήφανος όταν μου λέει ότι έπαιξα πολύ καλά. Η οικογένειά μου έχει θυσιάσει πολλά για την καριέρα μου στο τένις. Τώρα είναι στο σπίτι και τους αξίζει αυτή η επιτυχία όσο και σε μένα».  

«Φανταστική εμπειρία η παρουσία στο κεντρικό κορτ»

«Ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι από μέρος μου ειδικά στο τακτικό κομμάτι. Δεν είναι ποτέ εύκολο να αγωνίζεσαι για πρώτη φορά στο κεντρικό κορτ. Δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ, θεωρώ όμως ότι όλα πήγαν καλά για μένα. Ήμουν 9 ετών, όταν είχα έρθει ως θεατής στο κεντρικό κορτ για να παρακολουθήσω έναν αγώνα του Φέντερερ με τον Μπέρντιχ. Ήταν φανταστική εμπειρία. Ένα ματς στο οποίο ο Φέντερερ κυριάρχησε».

Μετά τον ημιτελικό στο Roland Garros, προκρίθηκε στον ημιτελικό και στο Wimbledon. H 24χρονη προτιμά το χώμα, θεωρώντας ότι το γρασίδι είναι απρόβλεπτο.

«Προτιμώ το χώμα, το γρασίδι είναι απρόβλεπτο»

«Το ρεκόρ μου στο χώμα εξακολουθεί να είναι καλύτερο απ’ αυτό που έχω στο γρασίδι. Νιώθω πολύ καλύτερα στο χώμα. 100%. Το γρασίδι είναι απρόβλεπτο. Έχω δει τα στατιστικά και πολλές φορές βλέπω παίκτριες που έχουν κερδίσει στο Roland Garros να μην καταφέρνουν να περάσουν τον δεύτερο γύρο στο Wimbledon. Είναι κάτι που συμβαίνει τα τελευταία 10 χρόνια. Το χώμα το προτιμώ περισσότερο, αλλά αν κερδίσω στον ημιτελικό μπορεί αυτό να αλλάξει», ανέφερε χαμογελώντας η Ουκρανή.

«Έγιναν βομβαρδισμοί, 5 χιλιόμετρα απ’ το σπίτι των γονιών μου»

Η εμπόλεμη κατάσταση στην Ουκρανία είναι συνέχεια στο μυαλό της και η πιθανότητα συμμετοχής των Ρώσων αθλητών υπό τη ρωσική σημαία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028 την κάνει να αισθάνεται απαίσια.

«Νιώθω απαίσια. Στον απόλυτο βαθμό δεν συμφωνώ με αυτή την απόφαση. Παρά πολύς κόσμος δεν συμφωνεί με αυτό, αλλά δεν νομίζω ότι θα αλλάξει κάτι. Εγώ θέλω να βγω στο κορτ και να κερδίσω όποιον Ρώσο αθλητή βρω απέναντί μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. Θα προσπαθήσω να κάνω κάτι σχετικά με αυτό το θέμα ειδικά στη διάρκεια των τουρνουά στις ΗΠΑ. Σίγουρα όμως όχι τώρα, πριν τον ημιτελικό στο Wimbledon.

Στην Ουκρανία τα πράγματα είναι δύσκολα. Την προηγούμενη εβδομάδα ειδικά όταν και είχαμε μία μεγάλης έκταση επίθεση. Ένιωθα πολύ άσχημα. Την περασμένη Δευτέρα υπήρξαν ρωσικοί βομβαρδισμοί, που προκάλεσαν πολλές καταστροφές σε απόσταση μόλις 5 χιλιομέτρων απ’ τo σπίτι των γονιών μου. Ήταν μία πολύ δύσκολη νύχτα, στη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν αθώοι και μικρά παιδιά. Δεν είναι εύκολη κατάσταση και προσπαθώ όλο αυτό να μην με επηρεάζει».