Κοκκινάκης στο MP: «Δεν βάζω ακόμα τέλος στο βιβλίο της καριέρας μου»

To Μatchpoint247 δεν έχασε την ευκαιρία να συναντήσει το Λονδίνο τον Θανάση Κοκκινάκη, που «έλαμψε» με την πορεία του στα διπλά της διοργάνωσης!

Μαζί με τον παρτενέρ του, τον Αλεξάνταρ Κοβάσεβιτς, μπήκαν στο κυρίως ταμπλό ως αναπληρωματικοί και έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά, όπου ηττήθηκαν από τους επικεφαλής του ταμπλό και μετέπειτα νικητές Χάρι Χελιοβάρα και Χένρι Πάτεν.

Εξαιτίας αυτής της παρουσίας, μάλιστα, χάλασαν τα σχέδια του 30χρονου Ελληνοαυτραλού, που είχε σκοπό να πάει για διακοπές στη Μύκονο!

Πήγε, πάντως, πέρυσι στα ελληνικά νησιά και έμεινε εντυπωσιασμένος από το Αιγαίο, αν και εμείς κάναμε… διαφήμιση στην άλλη πλευρά, «πιέζοντάς» τον να πάει προς το Ιόνιο την επόμενη φορά!

Τώρα που είναι σχετικά πρόσφατο το ταξίδι του στην Ελλάδα, πώς είναι τα ελληνικά του; «Εντάξει, εντάξει είναι», μας λέει στα ελληνικά.

Η συνέντευξη, ωστόσο, έγινε στα αγγλικά. «Καταλαβαίνω πολλά, αλλά υπάρχουν κάποιες λέξεις στις οποίες κολλάω», εξήγησε. «Οπότε, μη μου μιλάς πολύ στα ελληνικά!».

Μιλήσαμε, λοιπόν, στα αγγλικά και ο Θανάσης μας «ανοίχτηκε» για τον σοβαρό τραυματισμό του (θωρακικό μυ και στον ώμο) και τη σχέση του με την Ελλάδα, ενώ δεν έκρυψε ότι εξακολουθεί να ονειρεύεται, παρότι το μέλλον του στο τένις είναι αβέβαιο.

Θυμήθηκε τον αγώνα επίδειξης που έπαιξε με τον Στέφανο Τσιτσιπά, για τον οποίο μίλησε με τα καλύτερα λόγια, ενώ σχολίασε και την… ιδέα του Νικ Κύργιου να παίξουν όλοι μαζί στο Davis Cup.

– Πέρυσι είχες έρθει στην Ελλάδα. Πώς σου φάνηκε;

«Τη λάτρεψα. Πραγματικά τη λάτρεψα. Είχα πάει στη Μύκονο πριν από μερικά χρόνια, μάλλον το 2023. Πέρυσι, όμως, κάποιοι πολύ στενοί μου φίλοι, που έχουν βίλα στη Μύκονο, με κάλεσαν και πήγαμε με μεγάλη παρέα. Ήταν υπέροχα. Μετά πήγαμε στη Μήλο, στην Πάρο και στη Σαντορίνη με τη σύντροφό μου. Ήταν πανέμορφα. Υπέροχα νησιά. Γι’ αυτό μου λείπει η Ελλάδα. Γι’ αυτό θέλω να επιστρέψω. Δεν υπάρχει καλύτερος προορισμός για διακοπές. Καλός καιρός, παραλίες, εξαιρετικό φαγητό. Και οι παραλίες… πραγματικά δεν βρίσκεις τέτοιες εύκολα. Η Μήλος είναι απίστευτη».

– Πώς είσαι; Πώς είναι το σώμα σου;

«Είμαι καλά. Το διπλό είναι πιο εύκολο. Στο διπλό πιστεύω ότι μπορώ να παίζω μέχρι τα 50 μου. Στο μονό ήμουν εντάξει. Δυσκολεύτηκα λίγο στο διπλό μετά τον αγώνα με τον Μπούμπλικ, κυρίως επειδή πονούσα. Πάντα ο πιο δύσκολος αγώνας είναι ο επόμενος. Συνήθως, όταν ξεκινάω ένα τουρνουά ξεκούραστος, νιώθω καλά στον αγώνα. Ακόμα κι αν κρατήσει πέντε σετ ή τέσσερις ώρες, δεν έχει σημασία. Το πρόβλημα εμφανίζεται την επόμενη μέρα, όταν αρχίζει να πονάει πραγματικά. Είναι ο ίδιος τραυματισμός πάνω στον οποίο προσπαθώ να δυναμώσω. Κατά τα άλλα, το υπόλοιπο σώμα μου είναι μια χαρά. Μόνο αυτός ο τραυματισμός είναι δύσκολος. Είναι κάτι χρόνιο που προσπαθώ να ξεπεράσω».

«Μπορεί και να σταματήσω»

– Βλέπεις θετικά σημάδια; Έχει αλλάξει κάτι από το Παρίσι; Θυμάμαι έλεγες ότι θα δώσεις λίγο χρόνο για να δεις πώς θα πάει.

«Και ναι και όχι. Τα τουρνουά με αγώνες δύο νικηφόρων σετ είναι πολύ πιο εύκολα. Επίσης βοηθούν πολύ οι μέρες ξεκούρασης. Στα Grand Slam, όμως, υπάρχουν πολλοί κορυφαίοι παίκτες και συχνά παίζω μεγάλα σε διάρκεια παιχνίδια, οπότε χρειάζομαι κάθε λεπτό ξεκούρασης που μπορώ να έχω. Αν χρειαστεί να κερδίσω σε πέντε σετ, είναι καλό. Αλλά πολλές φορές, την ώρα που παίζω, σκέφτομαι: Αν κερδίσω, αύριο θα δυσκολευτώ πολύ να ανταποκριθώ ξανά. Αυτό είναι το δύσκολο. Νομίζω, πάντως, ότι υπάρχουν κάποιες βελτιώσεις. Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Παίζω μόλις πέντε-έξι εβδομάδες μετά την επιστροφή μου. Πρέπει να συνεχίσω να παίζω και να δυναμώνω όπου μπορώ. Μετά το US Open θα έχω πιο καθαρή εικόνα και μετά θα ολοκληρώσω τη χρονιά για να δω πού βρίσκομαι».

– Υπάρχει, δηλαδή, πιθανότητα να αποσυρθείς;

«Υπάρχει. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα να συνεχίσω. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι το άθλημα. Αν ήθελα, θα μπορούσα να παίζω μόνο διπλό. Όμως, όσο διασκεδαστικό κι αν είναι, δεν με συναρπάζει όπως το μονό. Εγώ θέλω να συνεχίσω να παίζω μονό. Αν φτάσω μέχρι το Australian Open της επόμενης χρονιάς, δεν παίζω ιδιαίτερα καλά αλλά το σώμα μου αισθάνεται καλά, τότε θα συνεχίσω. Δεν έχει σχέση με την κατάταξή μου. Έχει να κάνει με το αν νιώθω συνεχώς τραυματισμένος και αν μπορώ πραγματικά να ανταγωνιστώ. Ίσως τα Grand Slam να είναι πλέον πολύ δύσκολα για μένα λόγω του τραυματισμού. Ίσως να μην μπορώ να ανταποκρίνομαι σε διαδοχικούς αγώνες. Αλλά πιστεύω ότι σε τουρνουά δύο νικηφόρων σετ, με μέρες ξεκούρασης ανάμεσα, ίσως υπάρξουν εβδομάδες που όλα θα πάνε καλά και θα μπορώ να αποδώσω».

«Ό,τι χειρότερο για έναν αθλητή»

– Πρέπει να είναι πολύ δύσκολο να μπαίνεις στο γήπεδο και να αναρωτιέσαι αν θα ανταποκριθεί το σώμα σου. Ψυχολογικά θα είναι πολύ βαρύ.

«Είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να περάσει ένας αθλητής. Ζω με αυτό από το 2019. Ο τραυματισμός με τον οποίο έπαιζα τα τελευταία πέντε χρόνια πριν από την επέμβαση… κανένας επαγγελματίας τενίστας δεν θα αγωνιζόταν έτσι. Ήταν πραγματικά απίστευτο. Υπήρχαν εβδομάδες που κατά κάποιον τρόπο τα κατάφερνα, παίζοντας με αφόρητους πόνους. Άλλες φορές, όμως, ήταν αδύνατο. Έφτανα στο σημείο να σκέφτομαι να εγκαταλείψω αγώνες ή να μην προσπαθώ στο 100%, γιατί ήξερα ότι αν πίεζα περισσότερο, μπορούσε να συμβεί κάτι πολύ σοβαρό και να μείνω εκτός για πολύ μεγάλο διάστημα. Όλα είναι θέμα διαχείρισης. Είναι εξαιρετικά δύσκολο ψυχολογικά, γιατί παίζεις απέναντι στους καλύτερους παίκτες του κόσμου. Χρειάζεσαι κάθε ποσοστό υγείας και κάθε ίχνος συγκέντρωσης. Θα έπρεπε να σκέφτεσαι πώς θα νικήσεις τον αντίπαλο και όχι συνεχώς τι θα κάνει το δικό σου σώμα. Αυτό είναι το πιο δύσκολο. Και είναι δύσκολο για τον κόσμο να το καταλάβει. Αλλά είναι δικό μου πρόβλημα και εγώ πρέπει να το αντιμετωπίσω».

– Είναι δύσκολο να βρίσκεις κίνητρο να αγωνιστείς, όταν ξέρεις ότι πιθανότατα θα πονέσεις;

«Ναι, είναι δύσκολο. Το κίνητρό μου όμως είναι ότι θέλω να κερδίζω και να κάνω ό,τι μπορώ. Εξακολουθώ να έχω κίνητρο όταν αντιμετωπίζω κορυφαίους παίκτες. Θέλω να δοκιμάζω τον εαυτό μου και να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. Και, αν αναλογιστεί κανείς πόσο λίγο τένις έχω παίξει τα τελευταία χρόνια, πιστεύω ότι τα πηγαίνω αρκετά καλά απέναντί τους. Είχα την ευκαιρία να κερδίσω στον πρώτο γύρο απέναντι στον Μπούμπλικ. Είναι εξαιρετικός παίκτης και εκείνο το παιχνίδι μπορούσε να κριθεί και προς τις δύο πλευρές. Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλά παιχνίδια μου απέναντι σε πολύ καλούς αντιπάλους. Αυτό είναι που με κρατάει. Το δύσκολο είναι να μπορώ να το επαναλαμβάνω».

«Μπορώ να πετύχω καλά πράγματα»

– Διάβασα ένα απίστευτο στατιστικό: το 38% των αγώνων σου σε Grand Slam πηγαίνουν στα πέντε σετ.

«Θεέ μου… Ναι, το έχω δει κι εγώ. Ξέρω ότι είναι πάρα πολλοί. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει. Έχω πολύ καλό σερβίς, ίσως όμως η επιστροφή μου να μην είναι τόσο καλή, οπότε έτσι εξελίσσονται οι αγώνες. Αλλά παίζω απέναντι στους καλύτερους παίκτες του κόσμου. Δεν αντιμετωπίζω εύκολους αντιπάλους για να τους κερδίζω εύκολα. Αν μπορούσα να νικάω σε τρία σετ, φυσικά θα το προτιμούσα. Αλλά αυτή τη στιγμή προσπαθώ να κερδίζω όπως κι αν χρειαστεί. Έχω κερδίσει αρκετούς αγώνες σε πέντε σετ, έχω χάσει και αρκετούς. Έτσι είναι το τένις. Βέβαια, αν μπορούσα να επιλέξω, θα διάλεγα πάντα μια νίκη με 3-0. Από την άλλη, έχω ζήσει μερικά πολύ δραματικά παιχνίδια που ήταν αξέχαστα».

– Μέσα σε όλες αυτές τις συνθήκες εξακολουθείς να ονειρεύεσαι;

«Ναι. Το δύσκολο είναι να ξεχωρίσω τα τενιστικά μου όνειρα από την κατάσταση του σώματός μου. Συνήθως τα δύο πάνε μαζί. Αν το σώμα μου με αφήσει, πιστεύω ότι μπορώ ακόμα να πετύχω πολύ καλά πράγματα. Ίσως όχι σε Grand Slam. Δεν ξέρω ακόμη. Αλλά στα ATP 250, στα 500, ίσως και σε κάποια Masters, αν όλα λειτουργήσουν σωστά, πιστεύω ότι μπορώ ακόμη να πετύχω σημαντικά αποτελέσματα. Λατρεύω επίσης το Davis Cup και να εκπροσωπώ την Αυστραλία. Έχω υπέροχες αναμνήσεις εκεί. Ίσως αυτή η διοργάνωση να μου ταιριάζει περισσότερο, γιατί παίζεις έναν ή δύο αγώνες και αυτό είναι αρκετό. Γι’ αυτές τις στιγμές δεν θέλω να σταματήσω το τένις».

«Είμαι περήφανος που δεν τα παράτησα»

– Πιστεύεις ότι δεν έχεις καταφέρει να δείξεις όλο το ταλέντο σου;

«Είμαι 30 ετών, αλλά κάποιες φορές νιώθω ότι δεν έχω καν αγγίξει τις πραγματικές δυνατότητές μου. Το σώμα σου καθορίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει και το τένις σου. Έχω δείξει κατά διαστήματα τι μπορώ να κάνω, με κάποιες μεγάλες νίκες. Στο τένις, όμως, δεν αρκεί να κερδίσεις έναν αγώνα. Πρέπει να προχωράς βαθιά στα τουρνουά. Εκεί ανεβαίνει πραγματικά η κατάταξή σου. Και αυτό ήταν πάντα το δύσκολο κομμάτι για μένα».

– Είσαι περήφανος για όσα έχεις καταφέρει;

– Ναι. Φυσικά θα ήθελα να έχω πετύχει περισσότερα και μπορώ ακόμη. Αλλά με όσα πέρασα τα τελευταία πέντε χρόνια, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να είχα κάνει πολλά περισσότερα. Προσπαθώ να κάνω αυτό που μπορώ και δεν βάζω τέλος στο “βιβλίο”, έχω ακόμα κάποιο χρόνο. Ναι, είμαι περήφανος. Η κατάκτηση του τίτλου στην Αδελαΐδα ήταν πολύ σημαντική για μένα. Ήταν το τουρνουά της πατρίδας μου και έπαιξα εξαιρετικό τένις. Ήταν πολύ συγκινητικό και δύσκολα θα επαναληφθεί. Επίσης, η κατάκτηση του τίτλου στο διπλό στο Australian Open με τον Νικ (Κύργιο) ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Το καλοκαίρι του 2022 ήταν πραγματικά τρελό. Έχω επίσης υπέροχες αναμνήσεις από το Davis Cup. Είμαι περήφανος που συνέχισα να παλεύω και δεν τα παράτησα. Υπήρχαν πολλές στιγμές που θα μπορούσα να είχα σταματήσει, αλλά θα το είχα μετανιώσει. Πάντα μπορείς να κάνεις τα πράγματα καλύτερα».

«Θα συνεχίσω με την Αυστραλία»

– Μιλώντας για το Davis Cup… Ο Νικ λέει συχνά ότι θα ήταν φοβερό εσύ, ο ίδιος και ο Στέφανος να παίζατε κάποτε για την Ελλάδα.

«Θα ήταν πολύ διασκεδαστικό. Είναι ωραίο να το σκέφτεσαι. Οι γονείς μου γεννήθηκαν και οι δύο στην Ελλάδα, οπότε θα τους άρεσε πολύ να με δουν να αγωνίζομαι για την Ελλάδα. Όμως, η Αυστραλία έχει κάνει τόσα πολλά για μένα. Έχω αγωνιστεί σε τελικούς και ημιτελικούς Davis Cup μαζί της. Είμαι Αυστραλός. Έχω ελληνικές ρίζες, αλλά είμαι Αυστραλός. Η χώρα αυτή μου έδωσε όλες τις ευκαιρίες και όλη την ανατροφή μου. Έχουμε, πάντως, μεγάλο ελληνικό πληθυσμό στην Αυστραλία, οπότε παίρνουμε υποστήριξη. Φυσικά, θα ήταν υπέροχο να παίξω κάποτε Davis Cup για την Ελλάδα. Θα ήταν μια εξαιρετική ομάδα και θα αγωνιζόμασταν σε φανταστικά γήπεδα. Αλλά πιστεύω ότι θα συνεχίσω με την Αυστραλία, γιατί μου έχει προσφέρει πάρα πολλά».

«Θα ξαναβρεί τη φόρμα του ο Στέφανος»

– Θέλω να σε ρωτήσω και για τον Στέφανο. Δεν περνά την καλύτερη περίοδο και χώρισε ξανά επαγγελματικά με τον πατέρα του. Πώς το βλέπεις;

«Είναι δύσκολη κατάσταση. Αν δεν υπήρχε ο πατέρας του, ο Στέφανος δεν θα είχε γίνει ο παίκτης που είναι σήμερα. Καταλαβαίνω, ωστόσο, και τις συγκρούσεις που είχαν. Είναι φυσιολογικό. Δεν θέλεις να καταστρέψεις τη σχέση με τον πατέρα σου εξαιτίας της καριέρας σου. Η οικογένεια είναι πάνω απ’ όλα. Αν αυτή η απόφαση τους βοηθήσει να διατηρήσουν μια καλή σχέση, τότε είναι το σωστό. Ο Στέφανος έχει ήδη τις βάσεις. Είναι εξαιρετικός παίκτης και πιστεύω ότι θα ξαναβρεί τη φόρμα του. Αυτή τη στιγμή είναι περισσότερο μια πτώση αυτοπεποίθησης. Στο τένις όμως όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μία εβδομάδα. Κερδίζεις έναν αγώνα, μετά δεύτερο, αρχίζεις να αισθάνεσαι καλά, κατακτάς ένα τουρνουά και ξαφνικά όλοι λένε ότι γύρισες τον διακόπτη. Έτσι είναι η ζωή. Του εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα. Έχουμε παίξει μαζί στο διπλό, έχουμε παίξει αντίπαλοι στο μονό και έχουμε ζήσει ωραίες στιγμές στα Grand Slam. Ο Στέφανος είναι ήρεμος άνθρωπος, λίγο ιδιαίτερος, του αρέσει να κάνει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο. Ο πατέρας του είναι πολύ πιο εκδηλωτικός. Είναι δύο πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες. Οπότε πιστεύω ότι ο Στέφανος πρέπει να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό για τον εαυτό του. Το μόνο που εύχομαι είναι να διατηρήσουν μια καλή σχέση μεταξύ τους».

– Θυμάσαι όταν είχες έρθει στην Αθήνα για το exhibition;

– Ναι, το 2015 με OTE TV! Έπαιξα με τον Στέφανο όταν ακόμη ξεκινούσε. Στο Tatoi Club, πολύ όμορφο κλαμπ! Πρέπει να επιστρέψω. Έχω φίλους στην Αθήνα που μένουν εκεί για ένα μέρος του χρόνου, ενώ και οι αδελφές της μητέρας μου ζουν εκεί. Το πρόγραμμα είναι δύσκολο, αλλά πραγματικά θέλω να επιστρέψω!».