Χβαλίνσκα: «Νιώθω ότι είμαι μέσα σε μια φούσκα»
Σε πελάγη ευτυχίας πλέει η Μάγια Χβαλίνσκα μετά την πρόκρισή της στον τελικό του Roland Garros για πρώτη φορά στην καριέρα της.
Η 24χρονη Πολωνή μετά από τρεις εβδομάδες απίστευτων εμφανίσεων βρίσκεται πλέον μια ανάσα μακριά από τον πρώτο της τίτλο σε major τουρνουά!
Στη συνέντευξη τύπου που έδωσε μετά το παιχνίδι της, μίλησε για τα συναισθήματά της, την δυσκολία του αγώνα απέναντι στην Σνάιντερ, αλλά και την αγάπη που τρέφει για το τένις.
Συγκεκριμένα, δήλωσε:
«Ήταν ένας πολύ απαιτητικός αγώνας, σίγουρα, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά.
Νιώθω ότι το πρώτο σετ ήταν πραγματική μάχη, ξέρεις. Δώσαμε και οι δύο τα πάντα. Οπότε, ναι, είμαι σίγουρα πολύ περήφανη για την προσπάθεια, για τη δική μου προσπάθεια. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη με τη νίκη, φυσικά».
«Νιώθω ότι είμαι μέσα σε μια “φούσκα”, θα έλεγα. Δεν ξέρω πραγματικά τι συμβαίνει γύρω μου. Απλώς είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι εδώ.
Απλώς προσπαθώ να συγκεντρώνομαι σε κάθε αγώνα ξεχωριστά, να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και μετά, όταν τελειώσει το τουρνουά, θα υπάρχει χρόνος να το επεξεργαστώ όλο αυτό, να πάρω μια ανάσα και να χαλαρώσω».
Σε ερώτηση σχετική με το πώς ένιωσε μετά τον τελευταίο πόντο και την μεγάλη της νίκη, οπότε και σωριάστηκε στο έδαφος εμφανώς συγκινημένη, ανέφερε:
«Λοιπόν, ειλικρινά δεν ξέρω τι συνέβαινε στο μυαλό μου. Ήμουν σε τέτοιο σοκ. Ξέρεις, απλώς δεν ξέρω… χαρά, έκπληξη. Τόσα πολλά συναισθήματα.
Οπότε ήμουν απλώς, νομίζω, και πολύ καταβεβλημένη».
Για την υποστήριξη του κόσμου σε εκείνη:
«Εξεπλάγην. Δηλαδή, ήταν μια υπέροχη στιγμή για μένα. Το εκτιμώ πραγματικά και νιώθω ευγνωμοσύνη γι’ αυτό. Ναι, σίγουρα πιστεύω ότι ο κόσμος με βοήθησε πολύ και μου έδωσε πολλή ενέργεια σήμερα».
Για την αγάπη της για το άθλημα και τους Βig 3:
«Λατρεύω να βλέπω τένις. Και όταν ήμουν μικρότερη, έβλεπα τένις όλη μέρα, κάθε μέρα. Οπότε νιώθω ότι αυτό με βοηθάει πολύ στο να “διαβάζω” καλύτερα το παιχνίδι».
«Ήμουν η μεγαλύτερη φαν του Ρότζερ. Όταν ξεκίνησα να παίζω τένις, όλα περιστρέφονταν γύρω από τον Ρότζερ. Και μετά τον Ράφα και μετά τον Νόβακ. Οπότε τώρα είμαι κάπως, ξέρεις, απλώς προσεύχομαι ο Νόβακ να συνεχίσει να παίζει για να μπορώ να τον βλέπω.
Ναι, είμαι πραγματικά πολύ ευγνώμων που μεγάλωσα σε αυτή την εποχή. Και κάποιες φορές επιστρέφω σε παλιούς αγώνες και τους βλέπω να παίζουν και πραγματικά μοιάζει με ποίηση.
Ναι, σήμερα περισσότερο βλέπω τους φίλους μου, θα έλεγα. Μερικές φορές, αν υπάρχει ένας καλός αγώνας, μπορεί να δω — μου αρέσει φυσικά να βλέπω τον Κάρλος ή τον Γιάνικ.
Ναι. Αλλά παλιότερα ήταν ξεκάθαρα οι Big 3».