Αλιασίμ: «Είμαι περήφανος για τη μάχη που έδωσα»
Αρκετά συνειδητοποιημένος φάνηκε να είναι ο Φίλιξ Οζέ Αλιασίμ στην συνέντευξη τύπου που παραχώρησε μετά την ήττα του στα προημιτελικά του Wimbledon.
Ύστερα από έναν αγώνα διάρκειας πέντε ωρών και 15 λεπτών, ο Καναδός τενίστας υπέκυψε στην ανωτερότητα του θρυλικού Νόβακ Τζόκοβιτς και αποκλείστηκε από το λονδρέζικο Grand Slam στα πέντε σετ.
Στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε μετά την λήξη του αγώνα, ο Αλιασίμ μίλησε για τον λόγο που θεωρεί πως έχασε τον αγώνα, αναφερόμενος στις καθοριστικές στιγμές που ο αντίπαλός του ήταν πιο σταθερός και αποτελεσματικός, αλλά και στις αποφάσεις που πήρε, αναγνωρίζοντας ωστόσο, πλήρως την αξία του Νόλε.
Αναλυτικά όσα είπε:
«Κοιτάξτε, για να το πω σύντομα, ήταν ένας εκπληκτικός αγώνας, μια εκπληκτική μάχη με έναν θρύλο του αθλήματός μας. Έτσι έχουν τα πράγματα. Προφανώς είναι δύσκολο για μένα. Προημιτελικός στο Παρίσι, προημιτελικός και εδώ. Στην καριέρα μου έχω βρεθεί και άλλες φορές σε τόσο κλειστά παιχνίδια που δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα.
Θα πρέπει να δω τι μπορώ να κάνω, ώστε την επόμενη φορά να καταφέρω να γυρίσει το παιχνίδι υπέρ μου. Προς το παρόν, μπορώ να είμαι περήφανος για τη μάχη που έδωσα και μετά να προχωρήσω, να επικεντρωθώ σε ό,τι ακολουθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αλιασίμ.
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Είχα μεγάλη πίστη στις δυνατότητές μου. Δεν νομίζω ότι η αυτοπεποίθηση ήταν το πρόβλημα. Νομίζω ότι μετά το 1-1 στα σετ, όλα κρίθηκαν σε εκείνο το ένα game του τρίτου σετ, όπου έχασα τη συγκέντρωσή μου. Ύστερα από περισσότερες από δυόμισι ώρες που ήμουν απόλυτα συγκεντρωμένος απέναντί του, για λίγο έχασα την εστίασή μου.
Στο τέταρτο σετ στάθηκα τυχερός που κατάφερα να επιστρέψω. Κι εκείνος έχασε για λίγο τη συγκέντρωσή του, είχε μια πτώση στην απόδοσή του, κι αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να ξαναμπώ στο παιχνίδι. Έπειτα πιστεύω ότι έπαιξα ένα πολύ καλό τάι μπρέικ.
Στο τέλος, όμως, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι αποδίδει εξαιρετικά όταν η πίεση είναι μεγαλύτερη. Στις κρίσιμες στιγμές ήταν πιο σταθερός από εμένα. Έχει να κάνει και με το στιλ παιχνιδιού μας. Νομίζω ότι το δικό του παιχνίδι είναι λίγο πιο συνεπές και πιο σταθερό στις καθοριστικές στιγμές σε σχέση με το δικό μου.
Παρ’ όλα αυτά, είναι εντυπωσιακός σε τόσους πολλούς τομείς. Η ποιότητα του σερβίς του είναι πιθανότατα από τις καλύτερες του ταμπλό. Και φυσικά όλοι γνωρίζουμε πόσο καλός είναι στην υποδοχή του σερβίς. Σχεδόν σε κάθε επιστροφή δεύτερου σερβίς σε αναγκάζει να παίξεις ακόμη μία μπάλα, στέλνοντας την επιστροφή του βαθιά στο γήπεδο».
«Πρέπει να ζήσεις με τις συνέπειες των αποφάσεών σου»
Στο τέλος, ο Καναδός, σε ερώτηση σχετική με το αν θεωρεί πως κάποιο σημείο του παιχνιδιού του δεν είναι σταθερό απάντησε: «Για να είμαι ειλικρινής, πίστευα στις δυνατότητές μου μέχρι το τέλος. Προσπαθούσα να σερβίρω καλά, να μην παίρνω υπερβολικά ρίσκα και να επιλέγω την πιο σωστή λύση σε κάθε στιγμή. Προφανώς, κάποια στιγμή ένας από τους δύο παίκτες πρέπει να ρισκάρει λίγο περισσότερο σε ορισμένους πόντους. Στη δική μου περίπτωση, όμως, αυτό δεν απέδωσε.
Θυμάμαι ότι σε ένα game υποδοχής βρέθηκα στο 0-30. Επιχείρησα ένα backhand κατά μήκος της γραμμής. Αν το είχα πετύχει ή αν είχα σημαδέψει λίγο καλύτερα, ίσως να γινόταν 0-40. Εκείνη ήταν μια στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει τη δυναμική του αγώνα.
Μετανιώνω που ίσως δεν έμεινα απλώς μέσα στον πόντο; Ίσως. Όμως αυτές είναι οι αποφάσεις που παίρνεις μέσα στο γήπεδο και πρέπει να ζήσεις με τις συνέπειές τους».