Αλεξάντρ Μουλέρ: Ο αντίπαλος του Τσιτσιπά στο Roland Garros είναι ένας μαχητής της ζωής

Αλεξάντρ Μουλέρ: Ο αντίπαλος του Τσιτσιπά στο Roland Garros είναι ένας μαχητής της ζωής

Ποια είναι η νόσος Crohn από την οποία πάσχει ο Αλεξάντρ Μουλέρ, αντίπαλος του Στέφανου Τσιτσιπά στον πρώτο γύρο του Roland Garros.

Πολλές φορές παρακολουθούμε τους αθλητές από την τηλεόραση, βλέποντας ένα «έτοιμο» προϊόν, μια μηχανή έτοιμη να «βάλει μπρος» στο γήπεδο και αγνοούμε παντελώς την ιστορία που κρύβεται από πίσω. Μια ιδιαίτερη τέτοια ιστορία βρίσκεται πίσω από τον αντίπαλο του Στέφανου Τσιτσιπά(Νο.82) στο Roland Garros, Αλεξάντρ Μούλερ (Νο.108).

Σίγουρα μια αυτοάνοση διαταραχή, όπως η νόσος Crohn θα έμπαινε εμπόδιο σε κάποιον που θέλει να γίνει επαγγελματίας αθλητής. Πρόκειται για μια νόσο που εκδηλώνεται στους ιστούς του εντέρου, προκαλεί σφοδρούς πόνους στην κοιλιά, απώλεια βάρους, διάρροια και κόπωση. Θα ήταν σίγουρα επαρκής δικαιολογία για κάποιον, ώστε να σταματήσει να παίζει τένις και δη επαγγελματικά. Για τον Μούλερ, όμως, δεν ήταν.

Η διάγνωση

Ο Γάλλος διαγνώστηκε για πρώτη φορά με την συγκεκριμένη ασθένεια, όταν ήταν 14 ετών, με τον ίδιο να περιγράφει όσα βίωσε. «Ήμουν λίγο άρρωστος. Πήγα στον γιατρό και μου έδωσε κάποια φάρμακα. Ήμουν αρκετά μικρός — 14 χρονών είναι μικρή ηλικία — οπότε το κράτησα για τον εαυτό μου για ένα χρόνο. Αλλά ήταν σαν φλεγμονή. Έτσι, μετά από ένα χρόνο, η φλεγμονή ήταν τόσο μεγάλη που δεν μπορούσα να κινηθώ άλλο. Έχασα περίπου 10 κιλά. Όταν επέστρεψα στους γονείς μου για το Σαββατοκύριακο, κατά τη διάρκεια της νύχτας, άκουσαν την τουαλέτα περίπου 50 φορές. Έτσι είπαν: “Εντάξει, κάτι δεν πάει καλά”. Έτσι πήγα στο νοσοκομείο, έκανα όλες τις εξετάσεις και τα πάντα και είπαν εντάξει, είναι νόσος του Crohn».

Δε στάθηκε εμπόδιο στο τένις

Ο μικρός Αλεξάντρ έπαιζε ποδόσφαιρο, εκτός του τένις, από τα 6 του έτη. Κάποια στιγμή διάλεξε το δεύτερο, ως εκείνο που θα έκανε επαγγελματικά. Οι γιατροί του είπαν πως αν ήθελε να βρίσκεται σε καλή κατάσταση, θα έπρεπε να κόψει το τένις και γενικότερα όλα τα σπορ. «Στην αρχή, έκλαιγα επειδή έχανα από τον μπαμπά μου, αλλά μετά από ένα ή δύο χρόνια έκλαιγε κι αυτός». 

Όταν ήταν πλέον πολύ καλός για τον πατέρα του, ο Γάλλος πήγε σε τοπική ακαδημία, όπου γρήγορα έδειξε το ταλέντο του. «Σταμάτησα την προπόνηση για περίπου δύο μήνες, έπαιρνα πολλή κορτιζόνη. Είναι η διαδικασία με αυτή την ασθένεια. Οπότε τώρα προσπαθώ να τη διαχειριστώ. Πρέπει να κάνω μια ένεση στον εαυτό μου κάθε δύο εβδομάδες, όλη μου τη ζωή. Δεν είναι τόσο εύκολο, αλλά προσπαθώ να το διαχειριστώ».

«Είναι ακόμα δύσκολο»

Ο Μούλερ παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στην «L’ Equipe», πως ως επαγγελματίας τενίστας ακόμα δεν είναι εύκολο. «Μερικές φορές νιώθω αρκετά άσχημα», δήλωσε. Αυτό που τον ωθεί στο να συνεχίζει; Θέλει πάντα περισσότερα. «Πάντα θέλεις περισσότερα. Όταν ήμουν Top400, ήθελα να είμαι στα προκριματικά των Grand Slam. Ήμουν στα προκριματικά των Grand Slam και μετά ήθελα να είμαι στην κύρια κλήρωση. Είμαι στην κύρια κλήρωση, οπότε τώρα θέλω να είμαι στο Top 50. Πάντα θέλεις περισσότερα, οπότε ήμουν σίγουρα χαρούμενος. Αλλά ελπίζω να μην είναι το τέλος της ιστορίας μου στο τένις».

Ο Μούλερ μπορεί να μην μπήκε ποτέ στο Top10. Όχι φυσικά πως το Νο.38 στον κόσμο, όπου έφτασε είναι λίγο, αλλά δεν είχε ποτέ τεράστια αναγνώριση. Η αναμέτρησή του με τον Στέφανο Τσιτσιπά την Τρίτη για το Roland Garros είναι μια καλή ευκαιρία για να βλέπουμε κι αυτές τις πτυχές του αθλητισμού.